LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

intercēdō

intercēdō (present infinitive intercēdere, perfect active intercessī, supine intercessum)
Classical[ɪn.tɛrˈkeː.doː]Ecclesiastical[in.terˈt͡ʃɛː.do]

Meaning

  1. to intervene
  2. to intercede
  3. to interrupt or hinder
  4. to veto
  5. intransitiveto pass, elapse (in the 3rd person, with time as the subject)
    Dēcrēvit quondam Senātus ut L. Opīmius cōnsul vidēret nē quid rēs pūblica dētrīmentī caperet; nox nūlla intercessit [...].The Senate once decreed that the consul Lucius Opimius should see to it that the Republic would not suffer any harm; not a night passed ….63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.4

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.intercēdōintercēdēbamintercēdamintercessīintercesseramintercesserō
2nd sg.intercēdisintercēdēbāsintercēdēsintercessistīintercesserāsintercesseris
3rd sg.intercēditintercēdēbatintercēdetintercessitintercesseratintercesserit
1st pl.intercēdimusintercēdēbāmusintercēdēmusintercessimusintercesserāmusintercesserimus
2nd pl.intercēditisintercēdēbātisintercēdētisintercessistisintercesserātisintercesseritis
3rd pl.intercēduntintercēdēbantintercēdentintercessērunt
intercessēre
intercesserantintercesserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.intercēdamintercēderemintercesserimintercessissem
2nd sg.intercēdāsintercēderēsintercesserīsintercessissēs
3rd sg.intercēdatintercēderetintercesseritintercessisset
1st pl.intercēdāmusintercēderēmusintercesserīmusintercessissēmus
2nd pl.intercēdātisintercēderētisintercesserītisintercessissētis
3rd pl.intercēdantintercēderentintercesserintintercessissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.intercēdorintercēdēbarintercēdar
2nd sg.intercēderis
intercēdere
intercēdēbāris
intercēdēbāre
intercēdēris
intercēdēre
3rd sg.intercēditurintercēdēbāturintercēdētur
1st pl.intercēdimurintercēdēbāmurintercēdēmur
2nd pl.intercēdiminīintercēdēbāminīintercēdēminī
3rd pl.intercēdunturintercēdēbanturintercēdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.intercēdarintercēderer
2nd sg.intercēdāris
intercēdāre
intercēderēris
intercēderēre
3rd sg.intercēdāturintercēderētur
1st pl.intercēdāmurintercēderēmur
2nd pl.intercēdāminīintercēderēminī
3rd pl.intercēdanturintercēderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.intercēdeintercēdere
pres. 2nd pl.intercēditeintercēdiminī
fut. 2nd sg.intercēditōintercēditor
fut. 3rd sg.intercēditōintercēditor
fut. 2nd pl.intercēditōte—
fut. 3rd pl.intercēduntōintercēduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintercēdereintercēdī
perfect infinitiveintercessisseintercessum esse
future infinitiveintercessūrum esseintercessum īrī
present participleintercēdēns
intercēdente, intercēdentem, intercēdentēs, intercēdentī, intercēdentia, intercēdentibus, intercēdentis, intercēdentīs, intercēdentium
—
perfect participle—intercessus
intercessa, intercessā, intercessae, intercessam, intercessārum, intercessās, intercesse, intercessīs, intercessō, intercessōrum, intercessōs
future participleintercessūrus
intercessūra, intercessūrā, intercessūrae, intercessūram, intercessūrārum, intercessūrās, intercessūre, intercessūrī, intercessūrīs, intercessūrō, intercessūrōrum, intercessūrōs, intercessūrum
intercēdendus
intercēdundus, intercēdenda, intercēdendā, intercēdendae, intercēdendam, intercēdendārum, intercēdendās, intercēdende, intercēdendīs, intercēdendōrum, intercēdendōs
gerundintercēdendī, intercēdendō, intercēdendumsupineintercessum, intercessū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

legi intercedere
to protest against a law (used of the veto, intercessio, of plebeian tribunes).
vetus usus inter nos intercedit
we have known each other well for several years.
dies unus, alter, plures intercesserant
one, two, several days had passed, intervened.
mihi cum illo hospitium est, intercedit
my relations with him are most hospitable.
est or intercedit mihi cum aliquo amicitia
I am on good terms with a person.
sunt or intercedunt mihi cum aliquo inimicitiae
I am on bad terms with a person.
multa et magna inter nos officia intercedunt (Fam. 13. 65)
we are united by many mutual obligations.

inter-cēdo, cessi, cessum, 3, v. n.,
I. to go or come between, to intervene, to be between (syn. intervenio).
I. Lit.
A. In gen.: si quis intercedat tertius, Plaut. Most. 5, 1, 56: intercedente lunā, Plin. 2, 11, 8, § 49: palus intercedebat, Caes. B. G. 7, 26: sylvae paludesque intercedebant, id. ib. 5, 52: inter singulas legiones impedimentorum magnum numerum intercedere, id. ib. 2, 17, 2.—
B. In partic.
1. To occur, happen, come to pass: saepe in bello parvis momentis magni casus intercedunt, Caes. B. C. 1, 21: inter bellorum curas res parva intercessit, Liv. 34, 1: nullum dictum intercessit, Cic. Fam. 1, 9.—
II. Trop.
A. Of time, to intervene, pass: vix annus intercesserat, cum, etc., Cic. de Or. 2, 21: intercessere pauci dies, Liv. 2, 64: nox nulla intercessit, Cic. Cat. 1, 2: una nox intercesserat, Cic. Verr. 2, 2, 36; id. Clu. 20.—
B. To be, exist, or come between persons.
1. In order or rank: etsi nemo intercedebat, etc., Cic. Brut. 47, 173.—
2. In feelings or conduct: ira inter eas intercessit, Ter. Hec. 3, 1, 25: tacebit dum intercedat familiaritas, as long as our friendship lasts, id. Phorm. 4, 1, 17: inter nosmetipsos vetus usus intercedit, Cic. Fam. 13, 23, 1: ut ei cum genere humano quasi civile jus intercederet, id. Fin. 3, 20: nisi intercederent mihi inimicitiae cum istius mulieris viro, id. Cael. 13: inter nos officia paria intercedunt, id. Fam. 13, 65, 1; Nep. Att. 20: huic cum reliquis ... bella intercesserant, Caes. B. G. 5, 11.—
C. To interpose one's credit, become surety for a person: promisit, intercessit, dedit, Cic. Att. 1, 16: pro aliquo, id. Phil. 2, 18, 45: pro aliquo magnam pecuniam, to procure for a person by becoming surety for him, id. Att. 6, 1, 5: in omni genere negotiorum et obligationum ... intercedere mulieres prohibentur, Paul. Sent. 2, 11, 1. —
D. To oppose, withstand, protest against; of the tribunes of the people, who interposed their veto against a decree of the senate: cum intercedere vellent rogationi, Cic. Or. 2, 47: nisi mihi levissimus tribunus plebis intercessisset, id. Leg. 3, 8: ea lege, qua intercedi de provinciis non licebit, id. Prov. Cons. 8: ea quae de reductione regis scripta est auctoritas, cui scis intercessum esse, id. Fam. 1, 7: praetori, Liv. 38, 60: tribuni plebis intercedentes pro se (Caesare), Suet. Caes. 30; cf. At. Cap. ap. Gell. 4, 14, 6. This right of protest was also possessed by other magistrates; v. Varr. ap. Gell. 14, 7; Ascon. ap. Pis. 26; Liv. 5, 9.—So fig.: si status condictus cum hoste intercedit dies, tamen est eundum, Plaut. Curc. 1, 1, 7.—
2. In gen., to interpose, interfere.
(a). For or in behalf of a person, to intercede, interpose: cum enim vestra auctoritas intercessisset, ut ego regem tuerer, Cic. Fam. 15, 2, 4; Suet. Dom. 11.—
(b). To obstruct, hinder, interrupt: si nulla aegritudo huic gaudio intercesserit, Ter. And. 5, 5, 5: intercessit et, quominus in acta sua juraretur, ut ne mensis September Tiberius vocaretur, Suet. Tib. 26: de cognomine intercessit Augustus, id. ib. 17: non quia intercedendum putem imaginibus, Tac. Agr. 46: consilio, id. H. 1, 19: parens noster privatas gratiarum actiones cohibet, intercessurus etiam publicis, Plin. Pan. 4: intercedere casibus, occursare fortunae, id. ib. 25 fin.: iniquitatibus magistratuum, id. ib. 80, 4; Plin. 32, 1, 1, § 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Indo-European*h₁n̥tér
  3. Proto-Italic*n̥ter
  4. Latinintercēdō

Latin inter- Latin cēdō Latin intercēdō From inter- + cēdō.

Descendants
  • Catalanintercedir
  • Englishintercede
  • Frenchintercéder
  • Italianintercedere
  • Portugueseinterceder
  • Spanishinterceder
  • Galicianinterceder

Quick answers

What does intercēdō mean in Latin?
intercēdō, a verb, means “to intervene; to intercede; to interrupt or hinder”.
What are the principal parts of intercēdō?
intercēdō, intercēdere, intercessī, intercessum (third conjugation).
How do you pronounce intercēdō?
In classical Latin, [ɪn.tɛrˈkeː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.terˈt͡ʃɛː.do].
Where does intercēdō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Indo-European *h₁n̥tér → Proto-Italic *n̥ter → Latin intercēdō.