noun · femininefifth declension
intemperiēs
intemperiēs f (genitive intemperiēī)
Meaning
- intemperance, inclemency
- immoderate rains, tempest, storm; calamity
- intemperate behavior, outrageous conduct, fury, madness, insanity, folly
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | intemperiēs | intemperiēs |
| genitive | intemperiēī | intemperiērum |
| dative | intemperiēī | intemperiēbus |
| accusative | intemperiem | intemperiēs |
| ablative | intemperiē | intemperiēbus |
| vocative | intemperiēs | intemperiēs |
in-tempĕrĭes, ēi, f.,
I. intemperateness, inclemency.
I. Lit.:
caeli, Liv. 8, 18: aquarum, immoderate rains, id. 3, 31.— Hence, transf., a tempest, storm, i. e. calamity: intemperies modo in nostram advenit domum, Plaut. Capt. 4, 4, 3.—II. Trop.
A. Intemperate behavior, outrageous conduct, fury, madness, insanity, folly:
amici, Cic. Att. 4, 6: cohortium, Tac. H. 1, 64: mulierum, Gell. 1, 23, 11: intemperies ista quae μελαγχολία dicitur, id. 18, 7, 4.—Plur.: has ejus (Xanthippes) intemperies in maritum demirari, Gell. 1, 17, 2. — B. In gen., intemperance:
ebrietatis, Just. 12, 13, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(in-temperiēs) — (only acc. and abl.), f
want of moderation, irregularity, excess, inclemency: caeli, L.: aquarum, immoderate rains, L.— Fig., of conduct, excess, outrage, fury: amici: unius: cohortium, Ta.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinintemperiēs
Proto-Indo-European *temp-der.? Proto-Indo-European *temh₁-der.? Proto-Italic *tempos ▲ Ancient Greek καίρῐος (kaírĭos)sl. Latin tempus Latin *tempos, *tempes- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin temperō Proto-Italic *-jēs Latin -iēs Latin temperiēs Latin intemperiēs From in- (“not”) + temperiēs (“temperateness, moderate temperature, moderation”).