LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

integō

integō (present infinitive integere, perfect active intēxī, supine intēctum)
Classical[ˈɪn.tɛ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈin.te.ɡo]

Meaning

  1. to cover
  2. to protect

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.integōintegēbamintegamintēxīintēxeramintēxerō
2nd sg.integisintegēbāsintegēsintēxistīintēxerāsintēxeris
3rd sg.integitintegēbatintegetintēxitintēxeratintēxerit
1st pl.integimusintegēbāmusintegēmusintēximusintēxerāmusintēxerimus
2nd pl.integitisintegēbātisintegētisintēxistisintēxerātisintēxeritis
3rd pl.integuntintegēbantintegentintēxērunt
intēxēre
intēxerantintēxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.integamintegeremintēxerimintēxissem
2nd sg.integāsintegerēsintēxerīsintēxissēs
3rd sg.integatintegeretintēxeritintēxisset
1st pl.integāmusintegerēmusintēxerīmusintēxissēmus
2nd pl.integātisintegerētisintēxerītisintēxissētis
3rd pl.integantintegerentintēxerintintēxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.integorintegēbarintegar
2nd sg.integeris
integere
integēbāris
integēbāre
integēris
integēre
3rd sg.integiturintegēbāturintegētur
1st pl.integimurintegēbāmurintegēmur
2nd pl.integiminīintegēbāminīintegēminī
3rd pl.integunturintegēbanturintegentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.integarintegerer
2nd sg.integāris
integāre
integerēris
integerēre
3rd sg.integāturintegerētur
1st pl.integāmurintegerēmur
2nd pl.integāminīintegerēminī
3rd pl.integanturintegerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.integeintegere
pres. 2nd pl.integiteintegiminī
fut. 2nd sg.integitōintegitor
fut. 3rd sg.integitōintegitor
fut. 2nd pl.integitōte—
fut. 3rd pl.integuntōinteguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveintegereintegī
perfect infinitiveintēxisseintēctum esse
future infinitiveintēctūrum esseintēctum īrī
present participleintegēns—
perfect participle—intēctus
intēcta, intēctā, intēctae, intēctam, intēctārum, intēctās, intēcte, intēctī, intēctīs, intēctō, intēctōrum, intēctōs
future participleintēctūrus
intēctūra, intēctūrā, intēctūrae, intēctūram, intēctūrārum, intēctūrās, intēctūre, intēctūrī, intēctūrīs, intēctūrō, intēctūrōrum, intēctūrōs, intēctūrum
integendus
integundus, integenda, integendā, integendae, integendam, integendārum, integendās, integende, integendīs, integendōrum, integendōs
gerundintegendī, integendō, integendumsupineintēctum, intēctū

in-tĕgo, xi, ctum, 3, v. a.,
I. to cover: villam, Plaut. Rud. 1, 2, 13: turres coriis, Caes. B. G. 7, 22: reliqua pars scrobis viminibus ac virgultis integebatur, id. ib. 7, 73: cum prima luce densa nebula saltum camposque intexit, Liv. 26, 17, 12; 27, 3, 3: casside crines, Stat. Th. 4, 303: Clitumnus flumina luco Integit, Prop. 2, 15 (3, 12), 25: statuas auro, Plin. 34, 4, 9, § 15: viam, to arch over, Inscr. ap. Grut. 150, 1.—
II. To protect: vidit cum loci altitudine tum vallo etiam integi Romanos, Liv. 7, 23, 6 Weissenb. ad loc.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinintegō

Proto-Indo-European *(s)teg-der. Proto-Italic *tegō Latin tegō Latin integō From in- + tegō.

Quick answers

What does integō mean in Latin?
integō, a verb, means “to cover; to protect”.
What are the principal parts of integō?
integō, integere, intēxī, intēctum (third conjugation).
How do you pronounce integō?
In classical Latin, [ˈɪn.tɛ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin.te.ɡo].
Where does integō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin integō.