adjectivefirst/second-declension adjective
īnsultābundus
īnsultābundus (feminine īnsultābunda, neuter īnsultābundum)
Classical[ĩː.sʊɫ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[in.sul.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveinsulting, full of scorn
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsultābundus | īnsultābunda | īnsultābundum |
| genitive | īnsultābundī | īnsultābundae | īnsultābundī |
| dative | īnsultābundō | īnsultābundae | īnsultābundō |
| accusative | īnsultābundum | īnsultābundam | īnsultābundum |
| ablative | īnsultābundō | īnsultābundā | īnsultābundō |
| vocative | īnsultābunde | īnsultābunda | īnsultābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsultābundī | īnsultābundae | īnsultābunda |
| genitive | īnsultābundōrum | īnsultābundārum | īnsultābundōrum |
| dative | īnsultābundīs | īnsultābundīs | īnsultābundīs |
| accusative | īnsultābundōs | īnsultābundās | īnsultābunda |
| ablative | īnsultābundīs | īnsultābundīs | īnsultābundīs |
| vocative | īnsultābundī | īnsultābundae | īnsultābunda |
insultābundus, a, um, adj. insulto,
I. insulting, full of scorn (late Lat.), Aug. Ep. 86 ad Casul.
Origins
From īnsultō (“revile, insult”) + -bundus.