LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnsultābundus

īnsultābundus (feminine īnsultābunda, neuter īnsultābundum)
Classical[ĩː.sʊɫ.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[in.sul.taˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectiveinsulting, full of scorn

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsultābundusīnsultābundaīnsultābundum
genitiveīnsultābundīīnsultābundaeīnsultābundī
dativeīnsultābundōīnsultābundaeīnsultābundō
accusativeīnsultābundumīnsultābundamīnsultābundum
ablativeīnsultābundōīnsultābundāīnsultābundō
vocativeīnsultābundeīnsultābundaīnsultābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsultābundīīnsultābundaeīnsultābunda
genitiveīnsultābundōrumīnsultābundārumīnsultābundōrum
dativeīnsultābundīsīnsultābundīsīnsultābundīs
accusativeīnsultābundōsīnsultābundāsīnsultābunda
ablativeīnsultābundīsīnsultābundīsīnsultābundīs
vocativeīnsultābundīīnsultābundaeīnsultābunda

insultābundus, a, um, adj. insulto,
I. insulting, full of scorn (late Lat.), Aug. Ep. 86 ad Casul.

Origins

From īnsultō (“revile, insult”) + -bundus.

Quick answers

What does īnsultābundus mean in Latin?
īnsultābundus, a adjective, means “insulting, full of scorn”.
How do you pronounce īnsultābundus?
In classical Latin, [ĩː.sʊɫ.taːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.sul.taˈbun.dus].