adjectivefirst/second-declension adjective
īnsulsus
īnsulsus (feminine īnsulsa, neuter īnsulsum, comparative insulsior, adverb īnsulsē)
Classical[ĩːˈsʊɫ.sʊs]Ecclesiastical[inˈsul.sus]
īnsulsae pl. nom. f.; sg. gen. f.; sg. dat. f.; pl. voc. f.
Meaning
- adjectiveunsalted, flavorless
- adjectivefigurativelydeprived of wit, not clever, dull, stupid, absurd
- adjectivefigurativelybungling, awkward
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulsus | īnsulsa | īnsulsum |
| genitive | īnsulsī | īnsulsae | īnsulsī |
| dative | īnsulsō | īnsulsae | īnsulsō |
| accusative | īnsulsum | īnsulsam | īnsulsum |
| ablative | īnsulsō | īnsulsā | īnsulsō |
| vocative | īnsulse | īnsulsa | īnsulsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulsī | īnsulsae | īnsulsa |
| genitive | īnsulsōrum | īnsulsārum | īnsulsōrum |
| dative | īnsulsīs | īnsulsīs | īnsulsīs |
| accusative | īnsulsōs | īnsulsās | īnsulsa |
| ablative | īnsulsīs | īnsulsīs | īnsulsīs |
| vocative | īnsulsī | īnsulsae | īnsulsa |
insulsus, a, um, adj. 2. in-salsus,
I. unsalted, insipid.
I. Lit.:
amurcā insulsā perfundunt sulcos, Col. 2, 9: gula, that longs for tasteless things, Cic. Att. 13, 31, 4. — Comp.: cibus insulsior, Hier. Ep. 22, 40.— II. Trop.
A. Bungling, awkward:
Tyndaris illa bipennem insulsam et fatuam dextra laevaque tenebat, Juv. 6, 658.—B. Tasteless, insipid, silly, absurd:
non insulsum huic ingeniumst, Plaut. Mil. 4, 2, 79: est etiam in verbo positum non insulsum genus (ridiculi), Cic. de Or. 2, 64: multa (in sermone) nec illitterata, nec insulsa esse videntur, id. Fam. 9, 16: adulescens, id. Cael. 29: acuti, nec insulsi hominis sententia, id. Tusc. 1, 8.—Sup.: insulsissimus homo, Cat. 17, 12.—As subst.: insulsae, ārum, f. (sc mulieres), silly creatures, Cic. Att. 9, 10, 2. — Adv.: insulsē, tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly: aliquid facere, Cic. Att. 15, 4: insulse, arroganter dicere, id. ib. 5, 10: non insulse interpretari, not amiss, not badly, id. de Or. 2, 54.—Comp.: nihil potest dici insulsius, Gell. 16, 12.—Sup.: haec etiam addit insulsissime, Gell. 12, 2, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnsulsus adj. with sup.
2 in+salsus, unsalted, without taste, coarse: gula.—Fig., bungling, awkward: bipennis, Iu.—Tasteless, insipid, silly, absurd: Fatuos est, insulsus, T.: in verbo non insulsum genus (ridiculi): adulescens: Insulsissimus homo, Ct.—Plur f. as subst. (sc. mulieres), silly creatures.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnsulsus
Latin salsus Latin īnsulsus From in- (“not”) + salsus (“salted, witty”).
Elsewhere
- Italianinsulso
- Englishinsulsefrom Middle French insulse
- Portugueseinsulso
- Spanishinsulso
Ibero-Romance
- Portugueseinsosso
- Spanishsoso
- Aragoneseixalso
In English words that came into English from īnsulsus
- insulseīnsulsus