LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnsulsus

īnsulsus (feminine īnsulsa, neuter īnsulsum, comparative insulsior, adverb īnsulsē)
Classical[ĩːˈsʊɫ.sʊs]Ecclesiastical[inˈsul.sus]
īnsulsae pl. nom. f.; sg. gen. f.; sg. dat. f.; pl. voc. f.

Meaning

  1. adjectiveunsalted, flavorless
  2. adjectivefigurativelydeprived of wit, not clever, dull, stupid, absurd
  3. adjectivefigurativelybungling, awkward

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsulsusīnsulsaīnsulsum
genitiveīnsulsīīnsulsaeīnsulsī
dativeīnsulsōīnsulsaeīnsulsō
accusativeīnsulsumīnsulsamīnsulsum
ablativeīnsulsōīnsulsāīnsulsō
vocativeīnsulseīnsulsaīnsulsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnsulsīīnsulsaeīnsulsa
genitiveīnsulsōrumīnsulsārumīnsulsōrum
dativeīnsulsīsīnsulsīsīnsulsīs
accusativeīnsulsōsīnsulsāsīnsulsa
ablativeīnsulsīsīnsulsīsīnsulsīs
vocativeīnsulsīīnsulsaeīnsulsa

insulsus, a, um, adj. 2. in-salsus,
I. unsalted, insipid.
I. Lit.: amurcā insulsā perfundunt sulcos, Col. 2, 9: gula, that longs for tasteless things, Cic. Att. 13, 31, 4. — Comp.: cibus insulsior, Hier. Ep. 22, 40.—
II. Trop.
A. Bungling, awkward: Tyndaris illa bipennem insulsam et fatuam dextra laevaque tenebat, Juv. 6, 658.—
B. Tasteless, insipid, silly, absurd: non insulsum huic ingeniumst, Plaut. Mil. 4, 2, 79: est etiam in verbo positum non insulsum genus (ridiculi), Cic. de Or. 2, 64: multa (in sermone) nec illitterata, nec insulsa esse videntur, id. Fam. 9, 16: adulescens, id. Cael. 29: acuti, nec insulsi hominis sententia, id. Tusc. 1, 8.—Sup.: insulsissimus homo, Cat. 17, 12.—As subst.: insulsae, ārum, f. (sc mulieres), silly creatures, Cic. Att. 9, 10, 2. — Adv.: insulsē, tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly: aliquid facere, Cic. Att. 15, 4: insulse, arroganter dicere, id. ib. 5, 10: non insulse interpretari, not amiss, not badly, id. de Or. 2, 54.—Comp.: nihil potest dici insulsius, Gell. 16, 12.—Sup.: haec etiam addit insulsissime, Gell. 12, 2, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnsulsus

Latin salsus Latin īnsulsus From in- (“not”) + salsus (“salted, witty”).

Elsewhere
  • Italianinsulso
  • Englishinsulsefrom Middle French insulse
  • Portugueseinsulso
  • Spanishinsulso
Ibero-Romance
  • Portugueseinsosso
  • Spanishsoso
  • Aragoneseixalso

In English words that came into English from īnsulsus

  • insulseīnsulsus

Quick answers

What does īnsulsus mean in Latin?
īnsulsus, a adjective, means “unsalted, flavorless; deprived of wit, not clever, dull, stupid, absurd; bungling, awkward”.
How do you pronounce īnsulsus?
In classical Latin, [ĩːˈsʊɫ.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈsul.sus].
Where does īnsulsus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnsulsus.