adjectivethird-declension two-termination adjective
īnsulāris
īnsulāris (neuter īnsulāre)
Classical[ĩː.sʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[in.suˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationof or pertaining to an island, insular
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in īnsulā situsīnsulāris -e — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 19
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulāris | īnsulāris | īnsulāre |
| genitive | īnsulāris | īnsulāris | īnsulāris |
| dative | īnsulārī | īnsulārī | īnsulārī |
| accusative | īnsulārem | īnsulārem | īnsulāre |
| ablative | īnsulārī | īnsulārī | īnsulārī |
| vocative | īnsulāris | īnsulāris | īnsulāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulārēs | īnsulārēs | īnsulāria |
| genitive | īnsulārium | īnsulārium | īnsulārium |
| dative | īnsulāribus | īnsulāribus | īnsulāribus |
| accusative | īnsulārīs īnsulārēs | īnsulārīs īnsulārēs | īnsulāria |
| ablative | īnsulāribus | īnsulāribus | īnsulāribus |
| vocative | īnsulārēs | īnsulārēs | īnsulāria |
insŭlāris, e, adj. id..
I. Of or belonging to an island, insular (post-class.):
insulari poena multavit, i. e. punished him with banishment to an island, Amm. 15, 7, 2: solitudo, id. 14, 5, 3; 24, 2, 9 al.—II. in-sŭlāres, m. plur., keepers of a temple, Just. 32, 2, 2.
Origins
Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin īnsulāris From īnsula (“island”) + -āris.
Descendants
- Catalaninsular
- Englishinsular
- Frenchinsulaire
- Italianinsulare
- Portugueseinsular
- Romanianinsular
- Spanishinsular
In English words that came into English from īnsulāris
- insularīnsulāris