adjectivefirst/second-declension adjective
īnsulānus1
īnsulānus (feminine īnsulāna, neuter īnsulānum)
Classical[ĩː.sʊˈɫaː.nʊs]Ecclesiastical[in.suˈlaː.nus]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to an island
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulānus | īnsulāna | īnsulānum |
| genitive | īnsulānī | īnsulānae | īnsulānī |
| dative | īnsulānō | īnsulānae | īnsulānō |
| accusative | īnsulānum | īnsulānam | īnsulānum |
| ablative | īnsulānō | īnsulānā | īnsulānō |
| vocative | īnsulāne | īnsulāna | īnsulānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnsulānī | īnsulānae | īnsulāna |
| genitive | īnsulānōrum | īnsulānārum | īnsulānōrum |
| dative | īnsulānīs | īnsulānīs | īnsulānīs |
| accusative | īnsulānōs | īnsulānās | īnsulāna |
| ablative | īnsulānīs | īnsulānīs | īnsulānīs |
| vocative | īnsulānī | īnsulānae | īnsulāna |
insŭlānus, a, um, adj. insula,
I. of or belonging to an island:
preces, offered by islanders, Sid. Ep. 9, 3; Pacat. Pan. Theod. 23, 3.—Hence, subst.: insŭlānus, i, m., an islander, Cic. N. D. 3, 18, 45.Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin īnsulānus From īnsula (“island”) + -ānus.