noun
instructus
Meaning
- arrangement
instructus, ūs, m. instruo,
I. arrangement, preparation (syn. apparatus):
oratio eodem est instructu ornatuque comitata, Cic. de Or. 3, 6, 23.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnstrūctus adj. with comp. and sup.
P. of instruo, furnished, provided, supplied: domicilia rebus iis, etc.: instructae ornataeque naves: decem vitiis instructior, H.—Fig., arranged, prepared, ready: in corde consilia, T.: res satis scite instructae: ad dicendum instructissimus. —Instructed, taught, versed: in iure civili: a iure civili, ab historiā instructior.
(īnstrūctus, ūs) m
STRV-, arrangement, preparation.—Only abl sing.: oratio eodem instructu comitata.