noun · masculinethird declension
īnstitūtor
īnstitūtor m (genitive īnstitūtōris)
Meaning
- founder, creator, erector, contractor
- teacher, instructor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnstitūtor | īnstitūtōrēs |
| genitive | īnstitūtōris | īnstitūtōrum |
| dative | īnstitūtōrī | īnstitūtōribus |
| accusative | īnstitūtōrem | īnstitūtōrēs |
| ablative | īnstitūtōre | īnstitūtōribus |
| vocative | īnstitūtor | īnstitūtōrēs |
instĭtūtor, ōris, m. id.,
I. a founder, creator, erector, contractor (post-class.):
veteres urbium, Amm. 14, 8, 6: sordidissimorum artificiorum, Sen. Ben. 6, 17, 1: materiae, Lact. 2, 8 med.— II. A teacher, instructor:
morum, Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. —Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.Origins
Descendants
- Englishinstitutor
- Frenchinstituteur
- Romanianinstitutorfrom French instituteur
- Dutchinstituteurfrom French instituteur