LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

īnstitūtiō

īnstitūtiō f (genitive īnstitūtiōnis)
Classical[ĩː.stɪˈtuː.ti.oː]Ecclesiastical[in.stiˈtut.t͡si.o]

Meaning

  1. disposition, arrangement
  2. custom, manner
  3. instruction, education
  4. institution

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnstitūtiōīnstitūtiōnēs
genitiveīnstitūtiōnisīnstitūtiōnum
dativeīnstitūtiōnīīnstitūtiōnibus
accusativeīnstitūtiōnemīnstitūtiōnēs
ablativeīnstitūtiōneīnstitūtiōnibus
vocativeīnstitūtiōīnstitūtiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

disciplina (institutio) puerilis (not liberorum)
the teaching of children.

instĭtūtĭo, ōnis, f. instituo,
I. disposition, arrangement (class.): rerum, Cic. N. D. 2, 13, 35.—
B. Custom, manner: institutionem suam conservare, Cic. Att. 1, 17, 10. —
C. Instruction, education: doctoris, Cic. de Or. 3, 9, 35: puerilis, id. ib. 2, 1, 1: de aliqua re, id. Off. 1, 2, 7.—
D. Principles, elements of instruction: complures Graecis institutionibus eruditi, Cic. N. D. 1, 4, 8: ex institutione Stoica se agere, Sen. Ben. 2, 20, 2.—
E. Induction, appointment: heredis, Just. Inst. 1, 14, 3; Gai. Inst. 2, 116 sqq.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnstitūtiō

Proto-Indo-European *steh₂- Proto-Indo-European *-tus Proto-Indo-European *stéh₂-tu-s ~ *sth₂-téw-s Proto-Italic *status Proto-Indo-European *-yéti Proto-Italic *statujō Proto-Italic *statuō Latin statuō Latin īnstituō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin īnstitūtiō From īnstituō + -tiō.

Descendants
  • Catalaninstitució
  • Englishinstitution
  • Frenchinstitution
  • GermanInstitution
  • Italianistituzione
  • Occitaninstitucion
  • Portugueseinstituição
  • Romanianinstituțiune
  • Romanianinstituție
  • Spanishinstitución

Quick answers

What does īnstitūtiō mean in Latin?
īnstitūtiō, a noun, means “disposition, arrangement; custom, manner; instruction, education”.
What is the genitive of īnstitūtiō?
The genitive singular is īnstitūtiōnis. īnstitūtiō is feminine, third declension.
How do you pronounce īnstitūtiō?
In classical Latin, [ĩː.stɪˈtuː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.stiˈtut.t͡si.o].
Where does īnstitūtiō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin īnstitūtiō.