LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

īnsidior

īnsidior (present infinitive īnsidiārī, perfect active īnsidiātus sum)
Classical[ĩːˈsɪ.di.ɔr]Ecclesiastical[inˈsiː.di.or]

Meaning

  1. deponentintransitiveto lie in wait, lurk; ambush
    sī dīxerint: venī nōbīscum, īnsidiēmur sanguinī, abscondāmus tendiculās contrā īnsontem frūstrāIf they shall say: Come with us, let us lie in wait for blood, let us hide snares for the innocent without cause (Douay-Rheims trans., Challoner rev.; 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.1.11
  2. deponentintransitiveto plot

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.īnsidiorīnsidiābarīnsidiābor———
2nd sg.īnsidiāris
īnsidiāre
īnsidiābāris
īnsidiābāre
īnsidiāberis
īnsidiābere
———
3rd sg.īnsidiāturīnsidiābāturīnsidiābitur———
1st pl.īnsidiāmurīnsidiābāmurīnsidiābimur———
2nd pl.īnsidiāminīīnsidiābāminīīnsidiābiminī———
3rd pl.īnsidianturīnsidiābanturīnsidiābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.īnsidierīnsidiārer——
2nd sg.īnsidiēris
īnsidiēre
īnsidiārēris
īnsidiārēre
——
3rd sg.īnsidiēturīnsidiārētur——
1st pl.īnsidiēmurīnsidiārēmur——
2nd pl.īnsidiēminīīnsidiārēminī——
3rd pl.īnsidienturīnsidiārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.īnsidiāre—
pres. 2nd pl.īnsidiāminī—
fut. 2nd sg.īnsidiātor—
fut. 3rd sg.īnsidiātor—
fut. 3rd pl.īnsidiantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveīnsidiārī—
perfect infinitiveīnsidiātum esse—
future infinitiveīnsidiātūrum esse—
present participleīnsidiāns—
perfect participleīnsidiātus
īnsidiāta, īnsidiātā, īnsidiātae, īnsidiātam, īnsidiātārum, īnsidiātās, īnsidiāte, īnsidiātī, īnsidiātīs, īnsidiātō, īnsidiātōrum, īnsidiātōs
—
future participleīnsidiātūrusīnsidiandus
gerundīnsidiandī, īnsidiandō, īnsidiandumsupineīnsidiātum, īnsidiātū

insĭdĭor, ātus, 1, v. dep. (
I. act. form insidiaverint for insidiati erunt, Dig. 48, 19, 28, § 11) [insidiae], to lie in ambush, lie in wait for; constr. with dat.
I. Lit.: quam diu mihi, Catilina, insidiatus es, Cic. Cat. 1, 5, 11: apris, Mart. 12, 14, 10: in legatis insidiandis, Cic. Cael. 21, 51.—
II. Trop.: somno maritorum, Cic. Cat. 1, 10, 26: tempori, to watch for, seize upon the favorable moment, Liv. 23, 35, 15: temporibus, to watch the changes of the times, to turn them to one's own advantage, Vell. 2, 21.

Origins

From īnsidiae (“ambush, plot(s), snare(s)”) + -or, -ārī (suffix forming verbs from nouns), from īnsideō (“to sit in, upon”) + -ia (“suffix forming abstract noun”).

Descendants
  • Catalaninsidiar
  • Italianinsidiare
  • Portugueseensejar
  • Portugueseinsidiar
  • Spanishinsidiar
  • Galicianenxexar
  • Galicianaxexar
  • Galicianinsidiar

Quick answers

What does īnsidior mean in Latin?
īnsidior, a verb, means “to lie in wait, lurk; ambush; to plot”.
What are the principal parts of īnsidior?
īnsidior, īnsidiārī, īnsidiātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce īnsidior?
In classical Latin, [ĩːˈsɪ.di.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈsiː.di.or].