LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

īnsidiae

īnsidiae f pl (genitive īnsidiārum)
Classical[ĩːˈsɪ.di.ae̯]Ecclesiastical[inˈsiː.di.e]

Meaning

  1. plural normallyambush
    Occasionem repperisti, verbero,You have found an opportunity, scoundrel, when you question me amid hostile ambushc. 191 BCE, Plautus, Pseudolus 4.4.9-10
  2. plural normallyartifice, plot, snare
    ubi insidiae parum cessere, ad vim transgressus Canninefatis, Frisios, Batavos propriis cuneis componitTranslation by Alfred John Church and William Jackson Brodribb When stratagem proved ineffectual, he resorted to force, arranging in distinct columns the Canninefates, the Batavians, and the Frisii.c. 100 CE – 110 CE, Tacitus, Historiae 4.16

Latīnē defined in Latin in our graded readers

dolus occultus
īnsidiae -ārum (f) — in Aeneis, ch. 4

Declension

declension
formsingularplural
nominative—īnsidiae
genitive—īnsidiārum
dative—īnsidiīs
accusative—īnsidiās
ablative—īnsidiīs
vocative—īnsidiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

subsidere in insidiis (Mil. 19. 49)
to place oneself in ambush.
aliquem in insidias elicere, inducere
to draw some one into an ambush.
insidias collocare, locare (Mil. 10. 27)
to set an ambuscade.
aliquem in insidiis locare, collocare, ponere
to place some one in ambush.
insidias alicui parare, facere, struere, instruere, tendere
to waylay a person.

insĭdĭae, ārum, f. plur. (in sing. insidia prima, Sall. Fragm. ap. Charis. p. 75 P.) [insideo],
I. an ambush, ambuscade (class.).
I. Lit
A. Of persons: qui sustinuerant primos impetus insidiarum, Hirt. B. G. 8, 19: equites procedere longius jussi, donec insidiae coorirentur, Tac. H. 2, 24.—
B. Of place: si forte in insidias devenero, Plaut. As. 1, 1, 92: signa aenea in insidiis ponere, Cic. Deiot. 7, 21: milites in insidiis collocare, Caes. B. G. 3, 20: intrare insidias, id. B. C. 3, 38.—Particular phrases.
(a). To lay an ambush for any one: insidias dare alicui, Plaut. Mil. 2, 3, 32: facere vitae alicujus, Cic. Q. Fr. 2, 3, 4: ponere vitae alicujus, id. Sest. 18, 41: insidias penitus abstrusas ponere contra aliquem, id. Agr. 2, 18, 49: parare alicui, id. Rosc. Am. 9, 26: tendere, id. Rosc. Com. 16, 46: collocare, id. Mil. 10, 27: comparare, id. Clu. 16, 47: struere, id. ib. 66, 190: componere, Tac. H. 5, 22: compo nere in aliquem, Prop. 2, 32 (3, 30), 19: componere alicui, Tib. 1, 6, 4: disponere, Quint. 4, 2, 48: afferre ovilibus, Calp. Ecl. 1, 40: avibus moliri, Verg. G. 1, 271.—
(b). In abl. alone, abl. with ex, or acc. with per, by artifice or stratagem, craftily, insidiously: Marcellus insidiis interfectus est, Cic. Att. 13, 10, 3: per insidias quempiam interficere, id. Dom. 23: per insidias circumvenire, Caes. B. G. 1, 42: non ex insidiis, sed aperte ac palam elaborare, Cic. Or. 12, 38: ex insidiis invadere aliquem, Sall. J. 113, 6.—
II. Trop., artifice, crafty device, plot, snare: nimis insidiarum ad capiendas aures adhiberi videtur, Cic. Or. 51, 170: compositae orationis insidiis fidem alicujus attentare, id. ib. 61, 208: noctis, Verg. G. 1, 426: maris, Val. Fl. 1, 416: post obitum parentis periculo insidiarum subjectus pupillus, Gai. Inst. 2, 181.

Origins

From īnsideō (“to sit in, upon”).

In English words that came into English from īnsidiae

  • insidiousīnsidiōsus

Quick answers

What does īnsidiae mean in Latin?
īnsidiae, a noun, means “ambush; artifice, plot, snare”.
What is the genitive of īnsidiae?
The genitive singular is īnsidiārum. īnsidiae is feminine, first declension.
How do you pronounce īnsidiae?
In classical Latin, [ĩːˈsɪ.di.ae̯]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈsiː.di.e].