noun · femininefirst declension
īnscientia
īnscientia f (genitive īnscientiae)
Meaning
- ignorance
- inexperience
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnscientia | īnscientiae |
| genitive | īnscientiae | īnscientiārum |
| dative | īnscientiae | īnscientiīs |
| accusative | īnscientiam | īnscientiās |
| ablative | īnscientiā | īnscientiīs |
| vocative | īnscientia | īnscientiae |
in-scĭentĭa, ae, f.
I. Want of knowledge, ignorance, inexperience (cf. inscitia init.):
in tantis tenebris erroris et inscientiae, Cic. Sull. 14, 40: mea, id. de Or. 1, 46, 203: alicujus, id. ib. 3, 35, 142; id. Ac. 2, 47, 146.—With gen. (a). Subj.:
vulgi, Caes. B. G. 7, 43, 3: hostium, id. ib. 3, 19, 3: temeritas et inscientia ducum, Liv. 22, 25, 12.—II. Ignorance, philosophically speaking;
opp. fundamental knowledge: de qua (natura Deorum) tam variae sunt doctissimorum hominum tamque discrepantes sententiae, ut magno argumento esse debeat, causam, i. e. principium philosophiae esse inscientiam, Cic. N. D. 1, 1, 1; id. Ac. 1, 11, 41.—III. Blameworthy ignorance, neglect (only in Tac.; cf.
inscitia): praecipientium, Tac. Or. 28: desidia ac inscientia, id. ib. 33.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-scientia ae, f
want of knowledge, ignorance, inexperience: implicata: volgi, Cs.: ducum, L.: locorum, Cs.: belli, N.: philosophiae.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnscientia
Proto-Indo-European *sek-? Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *skey-der. Latin sciō Latin sciēns Latin insciens Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin īnscientia From insciens + -ia.
Descendants
- Italianinscienza
- Portugueseinsciência