adjectivefirst/second-declension adjective
inopportūnus
inopportūnus (feminine inopportūna, neuter inopportūnum)
Classical[ɪ.nɔp.pɔrˈtuː.nʊs]Ecclesiastical[i.nop.porˈtuː.nus]
Meaning
- adjectiveunfitting, unsuitable; inopportune
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inopportūnus | inopportūna | inopportūnum |
| genitive | inopportūnī | inopportūnae | inopportūnī |
| dative | inopportūnō | inopportūnae | inopportūnō |
| accusative | inopportūnum | inopportūnam | inopportūnum |
| ablative | inopportūnō | inopportūnā | inopportūnō |
| vocative | inopportūne | inopportūna | inopportūnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inopportūnī | inopportūnae | inopportūna |
| genitive | inopportūnōrum | inopportūnārum | inopportūnōrum |
| dative | inopportūnīs | inopportūnīs | inopportūnīs |
| accusative | inopportūnōs | inopportūnās | inopportūna |
| ablative | inopportūnīs | inopportūnīs | inopportūnīs |
| vocative | inopportūnī | inopportūnae | inopportūna |
ĭn-opportūnus,
I. unfitting (late Lat.), Oros. c. Pelag. p. 618 (also a false reading in two places for importunus, Cic. de Or. 2, 5, 20; 3, 5, 18). — Hence, ĭnopportūnē, adv., unsuitably, untimely, Aug. c. Faust. 22, 72.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininopportūnus
Latin opportūnus Latin inopportūnus From in- + opportūnus.
Descendants
- Catalaninoportú
- Italianinopportuno
- Portugueseinoportuno
- Spanishinoportuno
- Frenchinopportun
- Galicianinoportuno
In English words that came into English from inopportūnus
- inopportuneinopportūnus