adjectivefirst/second-declension adjective
innubus
innubus (feminine innuba, neuter innubum)
Classical[ˈɪn.nʊ.bʊs]Ecclesiastical[ˈin.nu.bus]
Meaning
- adjectiveunmarried (of a woman)
Latīnē defined in Latin in our graded readers
fēmina, quae sine coniuge vīvitinnuba -ae (f) — in Metamorphoses I, ch. 21
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | innubus | innuba | innubum |
| genitive | innubī | innubae | innubī |
| dative | innubō | innubae | innubō |
| accusative | innubum | innubam | innubum |
| ablative | innubō | innubā | innubō |
| vocative | innube | innuba | innubum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | innubī | innubae | innuba |
| genitive | innubōrum | innubārum | innubōrum |
| dative | innubīs | innubīs | innubīs |
| accusative | innubōs | innubās | innuba |
| ablative | innubīs | innubīs | innubīs |
| vocative | innubī | innubae | innuba |
innŭbus, a, um, adj. 2. in-nubo,
I. unmarried.
II. Transf., of the laurel (because Daphne, who was never married, was changed into it):
innuba laurus, Ov. M. 10, 92.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
innubus adj.
NEB-, unmarried, single, virgin: vivere, O.: laurus (into which Daphne was changed), O.
Origins
From in- + nūbō (“(of a woman) to marry, be married to”) + -us.
Descendants
- Italianinnuba