verbthird conjugation
innūbō
innūbō (present infinitive innūbere, perfect active innūpsī, supine innū̆ptum)
Classical[ɪnˈnuː.boː]Ecclesiastical[inˈnuː.bo]
Meaning
- intransitiveto marry into
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innūbō | innūbēbam | innūbam | innūpsī | innūpseram | innūpserō |
| 2nd sg. | innūbis | innūbēbās | innūbēs | innūpsistī | innūpserās | innūpseris |
| 3rd sg. | innūbit | innūbēbat | innūbet | innūpsit | innūpserat | innūpserit |
| 1st pl. | innūbimus | innūbēbāmus | innūbēmus | innūpsimus | innūpserāmus | innūpserimus |
| 2nd pl. | innūbitis | innūbēbātis | innūbētis | innūpsistis | innūpserātis | innūpseritis |
| 3rd pl. | innūbunt | innūbēbant | innūbent | innūpsērunt innūpsēre | innūpserant | innūpserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | innūbam | innūberem | innūpserim | innūpsissem |
| 2nd sg. | innūbās | innūberēs | innūpserīs | innūpsissēs |
| 3rd sg. | innūbat | innūberet | innūpserit | innūpsisset |
| 1st pl. | innūbāmus | innūberēmus | innūpserīmus | innūpsissēmus |
| 2nd pl. | innūbātis | innūberētis | innūpserītis | innūpsissētis |
| 3rd pl. | innūbant | innūberent | innūpserint | innūpsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | innūbor | innūbēbar | innūbar |
| 2nd sg. | innūberis innūbere | innūbēbāris innūbēbāre | innūbēris innūbēre |
| 3rd sg. | innūbitur | innūbēbātur | innūbētur |
| 1st pl. | innūbimur | innūbēbāmur | innūbēmur |
| 2nd pl. | innūbiminī | innūbēbāminī | innūbēminī |
| 3rd pl. | innūbuntur | innūbēbantur | innūbentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | innūbar | innūberer |
| 2nd sg. | innūbāris innūbāre | innūberēris innūberēre |
| 3rd sg. | innūbātur | innūberētur |
| 1st pl. | innūbāmur | innūberēmur |
| 2nd pl. | innūbāminī | innūberēminī |
| 3rd pl. | innūbantur | innūberentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | innūbe | innūbere |
| pres. 2nd pl. | innūbite | innūbiminī |
| fut. 2nd sg. | innūbitō | innūbitor |
| fut. 3rd sg. | innūbitō | innūbitor |
| fut. 2nd pl. | innūbitōte | — |
| fut. 3rd pl. | innūbuntō | innūbuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | innūbere | innūbī |
| perfect infinitive | innūpsisse | innū̆ptum esse |
| future infinitive | innū̆ptūrum esse | innū̆ptum īrī |
| present participle | innūbēns | — |
| perfect participle | — | innū̆ptus innū̆pta, innū̆ptā, innū̆ptae, innū̆ptam, innū̆ptārum, innū̆ptās, innū̆pte, innū̆ptī, innū̆ptīs, innū̆ptō, innū̆ptōrum, innū̆ptōs |
| future participle | innū̆ptūrus | innūbendus innūbundus |
gerundinnūbendī, innūbendō, innūbendumsupineinnū̆ptum, innū̆ptū
in-nūbo, psi, ptum, 3, v. n.,
I. to marry into.
I. Lit.:
quae haud facile iis, in quibus nata erat, humiliora sineret ea, quae innupsisset, into which she had married, Liv. 1, 34, 4: nostris thalamis, Ov. M. 7, 856. —II. Transf., to pass over, Lucil. ap. Non. 125, 10.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-nūbō nūpsī, nūptus, ere,
to marry into: ea, quo innupsisset (the rank), into which she had married, L.: thalamis nostris, i. e. take my place as wife, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininnūbō
Latin nūbō Latin innūbō From in- + nūbō (“to marry”).