adjectivefirst/second-declension adjective
iniūstus
iniūstus (feminine iniūsta, neuter iniūstum, comparative iniūstior)
Classical[ɪnˈjuːs.tʊs]Ecclesiastical[inˈjus.tus]
Meaning
- adjectiveunjust, wrongful
- adjectivesevere, excessive (punishment)
- adjectiveunsuitable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūstus | iniūsta | iniūstum |
| genitive | iniūstī | iniūstae | iniūstī |
| dative | iniūstō | iniūstae | iniūstō |
| accusative | iniūstum | iniūstam | iniūstum |
| ablative | iniūstō | iniūstā | iniūstō |
| vocative | iniūste | iniūsta | iniūstum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | iniūstī | iniūstae | iniūsta |
| genitive | iniūstōrum | iniūstārum | iniūstōrum |
| dative | iniūstīs | iniūstīs | iniūstīs |
| accusative | iniūstōs | iniūstās | iniūsta |
| ablative | iniūstīs | iniūstīs | iniūstīs |
| vocative | iniūstī | iniūstae | iniūsta |
in-justus, a, um, adj.,
I. that is contrary to right and justice, unjust, wrongful, unreasonable, excessive, oppressive, severe.
I. In gen., unsuitable, oppressive, excessive (rare):
onus ( = immodicum), Cic. Or. 10, 35: faenus, Liv. 42, 5: injustis collatum viribus hostem, unequal, Stat. Th. 6, 774.—II. In partic., unjust, wrongful:
vir maleficus naturā et injustus, Cic. Tusc. 5, 20, 57; id. Fl. 38, 97: noverca, harsh, severe, Verg. E. 3, 33: homine imperito numquam quidquam injustius, Ter. Ad. 1, 2, 18: emori, ne aliquid faciat injustum, Lact. 5, 13, 15: Samnites Sidicinis injusta arma cum intulissent, Liv. 7, 29, 4: injusto carpere dente, with envious, malicious tooth, Ov. P. 3, 4, 73: mare, id. Am. 2, 11, 12: iracundia, Cic. de Or. 2, 50, 203: id quam injustum in patriam ... esset, non videbat, id. Off. 3, 21, 82: injustissima atque acerbissima incommoda, id. Fam. 5, 17, 1: injustaque regna tenebat, unjustly gotten, Ov. M. 5, 277.—Subst.: injustum, i, n., injustice: jura inventa metu injusti fateare necesse est, Hor. S. 1, 3, 111. — Adv.: injustē. 1. In gen., i. q. injuriā, wrongfully, unfairly:
morbus non injuste terret, not without cause, Cels. 7, 3.—2. In partic., unjustly:
imperare alicui, Plaut. Capt 2, 2, 58: in aliquem dicere, id. Bacch. 3, 3, 59: facis injuste si putas, etc., Cic. Fl. 17, 41; id. Off. 1, 7, 23; 3, 21, 84 al.: male et injuste facere, Nep. Them. 7 fin.—Sup.: injustissime, Sall. J. 85, 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-iūstus adj.
with comp. and sup, unreasonable, unsuitable, oppressive, excessive, improper, severe, burdensome: iusta iniusta omnia obsequi, humor you in everything, T.: onus: fascis, V.: supplicia, S.: faenus, L.—Unjust, wrongful: noli tam esse iniustus: noverca, V.: arma, L.: iniusto carpere dente, envious, O.: quid autem hoc iniustius quam, etc.: rogatio iniustissima: iniustaque regna tenebat, usurped, O.—As subst n.: Iura inventa metu iniusti, injustice, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininiūstus
Proto-Indo-European *h₂ey- Proto-Indo-European *-u Proto-Indo-European *h₂óyu Proto-Indo-European *h₂yew- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₂yéwos Proto-Italic *jowos Archaic Latin *iowos, *iowez- Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Archaic Latin -tus Archaic Latin iovestos Latin iūstus Latin iniūstus From in- + iūstus.
Descendants
- Englishinjust
- Frenchinjuste
- Italianingiusto
- Portugueseinjusto
- Romanianinjust
- Spanishinjusto
- Siciliangnustu