LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

inīquitās

inīquitās f (genitive inīquitātis)
Classical[ɪˈniː.kʷɪ.taːs]Ecclesiastical[iˈniː.kʷi.tas]

Meaning

  1. unfairness, inequality, unevenness
  2. injustice, inequity
  3. iniquity
    Nōn adōrābis ea, neque colēs: ego sum Dominus Deus tuus fortis, zēlōtēs, vīsitāns inīquitātem patrum in fīliōs, in tertiam et quārtam generātiōnem eōrum quī ōdērunt mē.Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the LORD thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.5
  4. crime

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinīquitāsinīquitātēs
genitiveinīquitātisinīquitātum
inīquitātium
dativeinīquitātīinīquitātibus
accusativeinīquitāteminīquitātēs
ablativeinīquitāteinīquitātibus
vocativeinīquitāsinīquitātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

multis iniquitatibus exerceri
to be severely tried by misfortune.
in tanta rerum (temporum) iniquitate
under such unfavourable circumstances.

ĭnīquĭtas, ātis (
I. gen. plur. iniquitatium, Tert. Spect. 2), f. iniquus, unequalness.
I. Lit.
A. Unevenness, of the ground: loci, Caes. B. G. 7, 45: in talibus iniquitatibus locorum, Liv. 38, 22, 3.—
B. Inequality, of weight: ponderis, App. M. 7, p. 195, 38.—
C. Excessiveness, that exceeds one's strength: operis, Col. 2, 4, 6.—
II. Trop.
A. Unfavorableness, adverseness, difficulty, hardness: loci, Liv. 2, 65, 5: in tanta rerum iniquitate, Caes. B. G. 2, 22 fin.: temporum iniquitate pressi, Liv. 35, 16, 11: temporis, Curt. 7, 7, 3: propter iniquitatem temporum, Cic. Rosc. Am. 1, 1; with acerbitas, id. ib. 29, 81.—
B. Unfairness, injustice, unreasonableness: aequitas, temperantia, fortitudo certant cum iniquitate, luxuria, ignavia, Cic. Cat. 2, 11, 25: praetoris, id. Quint. 2, 9: in tanta hominum perfidia et iniquitate, id. Fam. 1, 2, 4; Cic. Verr. 2, 3, 89, § 207: iniquitates potestatum, Plin. 28, 8, 27, § 106: Vespasiano ad obtinendas iniquitates haud perinde obstinante, unreasonable demands in the shape of taxes, Tac. H. 2, 84: exitii, id. A. 16, 17: summae iniquitatis se condemnari debere, would render himself guilty of the highest injustice, Caes. B. G. 7, 19: quae si vobis non probabuntur, vestram iniquitatem accusatote, your unreasonable demands, Cic. de Or. 1, 48, 208; so of unreasonable harshness, id. Caecin. 23, 65: iniquitatem deum atque execrabilem fortunam suam incusabant, Liv. 26, 34, 13: ab iniquitate judicis victoriam sperare, partiality, Gai. Inst. 4, 178.— Plur.: juris emendatae edicto Praetoris, Gai. Inst. 3, 25; 41: calumniantium, acts of injustice, Just. Inst. prooem. init.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tas Latin inīquitās From inīquus (“unfair, unjust”) + -tas, from in- + aequus (“equal”).

Descendants
  • Catalaniniquitat
  • Englishiniquityfrom Old French iniquité
  • Frenchiniquitéfrom Old French iniquité
  • GermanIniquität
  • Italianiniquità
  • Portugueseiniquidade
  • Spanishiniquidad

In English words that came into English from inīquitās

  • iniquityinīquitās

Quick answers

What does inīquitās mean in Latin?
inīquitās, a noun, means “unfairness, inequality, unevenness; injustice, inequity; iniquity”.
What is the genitive of inīquitās?
The genitive singular is inīquitātis. inīquitās is feminine, third declension.
How do you pronounce inīquitās?
In classical Latin, [ɪˈniː.kʷɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈniː.kʷi.tas].