noun · femininethird declension
inīquitās
inīquitās f (genitive inīquitātis)
Classical[ɪˈniː.kʷɪ.taːs]Ecclesiastical[iˈniː.kʷi.tas]
Meaning
- unfairness, inequality, unevenness
- injustice, inequity
- iniquity
Nōn adōrābis ea, neque colēs: ego sum Dominus Deus tuus fortis, zēlōtēs, vīsitāns inīquitātem patrum in fīliōs, in tertiam et quārtam generātiōnem eōrum quī ōdērunt mē.
Thou shalt not bow down thyself to them, nor serve them: for I the LORD thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.5 - crime
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iniūstitia, prāvitāsinīquitās -ātis (f) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 21
unevenness; unfairness
inīquitās -ātis (f) — in De Bello Gallico II
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | inīquitās | inīquitātēs |
| genitive | inīquitātis | inīquitātum inīquitātium |
| dative | inīquitātī | inīquitātibus |
| accusative | inīquitātem | inīquitātēs |
| ablative | inīquitāte | inīquitātibus |
| vocative | inīquitās | inīquitātēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- multis iniquitatibus exerceri
- to be severely tried by misfortune.
- in tanta rerum (temporum) iniquitate
- under such unfavourable circumstances.
ĭnīquĭtas, ātis (
I. gen. plur. iniquitatium, Tert. Spect. 2), f. iniquus, unequalness.
I. Lit.
A. Unevenness, of the ground:
loci, Caes. B. G. 7, 45: in talibus iniquitatibus locorum, Liv. 38, 22, 3.— B. Inequality, of weight:
ponderis, App. M. 7, p. 195, 38.— C. Excessiveness, that exceeds one's strength:
operis, Col. 2, 4, 6.— II. Trop.
A. Unfavorableness, adverseness, difficulty, hardness:
loci, Liv. 2, 65, 5: in tanta rerum iniquitate, Caes. B. G. 2, 22 fin.: temporum iniquitate pressi, Liv. 35, 16, 11: temporis, Curt. 7, 7, 3: propter iniquitatem temporum, Cic. Rosc. Am. 1, 1; with acerbitas, id. ib. 29, 81.— B. Unfairness, injustice, unreasonableness:
aequitas, temperantia, fortitudo certant cum iniquitate, luxuria, ignavia, Cic. Cat. 2, 11, 25: praetoris, id. Quint. 2, 9: in tanta hominum perfidia et iniquitate, id. Fam. 1, 2, 4; Cic. Verr. 2, 3, 89, § 207: iniquitates potestatum, Plin. 28, 8, 27, § 106: Vespasiano ad obtinendas iniquitates haud perinde obstinante, unreasonable demands in the shape of taxes, Tac. H. 2, 84: exitii, id. A. 16, 17: summae iniquitatis se condemnari debere, would render himself guilty of the highest injustice, Caes. B. G. 7, 19: quae si vobis non probabuntur, vestram iniquitatem accusatote, your unreasonable demands, Cic. de Or. 1, 48, 208; so of unreasonable harshness, id. Caecin. 23, 65: iniquitatem deum atque execrabilem fortunam suam incusabant, Liv. 26, 34, 13: ab iniquitate judicis victoriam sperare, partiality, Gai. Inst. 4, 178.— Plur.: juris emendatae edicto Praetoris, Gai. Inst. 3, 25; 41: calumniantium, acts of injustice, Just. Inst. prooem. init.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inīquitās ātis, f
iniquus, inequality, unevenness: loci, Cs.: in talibus iniquitatibus locorum, L.—Fig., unfavorableness, difficulty, hardness: loci, L.: rerum, Cs.: temporum.—Unfairness, injustice, unreasonableness: praetoris, S.: iudici: iniquitatis condemnari, Cs.: vestram iniquitatem accusatote, unreasonable demands: deūm, L.: ad obtinendas iniquitates, enforcing unjust measures, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tas Latin inīquitās From inīquus (“unfair, unjust”) + -tas, from in- + aequus (“equal”).
Descendants
- Catalaniniquitat
- Englishiniquityfrom Old French iniquité
- Frenchiniquitéfrom Old French iniquité
- GermanIniquität
- Italianiniquità
- Portugueseiniquidade
- Spanishiniquidad
In English words that came into English from inīquitās
- iniquityinīquitās