verbthird conjugation
inigō
inigō (present infinitive inigere, perfect active inēgī, supine ināctum)
Classical[ˈɪ.nɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈiː.ni.ɡo]
Meaning
- to make go in push.
- to push, to excite.
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inigō | inigēbam | inigam | inēgī | inēgeram | inēgerō |
| 2nd sg. | inigis | inigēbās | inigēs | inēgistī | inēgerās | inēgeris |
| 3rd sg. | inigit | inigēbat | iniget | inēgit | inēgerat | inēgerit |
| 1st pl. | inigimus | inigēbāmus | inigēmus | inēgimus | inēgerāmus | inēgerimus |
| 2nd pl. | inigitis | inigēbātis | inigētis | inēgistis | inēgerātis | inēgeritis |
| 3rd pl. | inigunt | inigēbant | inigent | inēgērunt inēgēre | inēgerant | inēgerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | inigam | inigerem | inēgerim | inēgissem |
| 2nd sg. | inigās | inigerēs | inēgerīs | inēgissēs |
| 3rd sg. | inigat | inigeret | inēgerit | inēgisset |
| 1st pl. | inigāmus | inigerēmus | inēgerīmus | inēgissēmus |
| 2nd pl. | inigātis | inigerētis | inēgerītis | inēgissētis |
| 3rd pl. | inigant | inigerent | inēgerint | inēgissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | inigor | inigēbar | inigar |
| 2nd sg. | inigeris inigere | inigēbāris inigēbāre | inigēris inigēre |
| 3rd sg. | inigitur | inigēbātur | inigētur |
| 1st pl. | inigimur | inigēbāmur | inigēmur |
| 2nd pl. | inigiminī | inigēbāminī | inigēminī |
| 3rd pl. | iniguntur | inigēbantur | inigentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inigar | inigerer |
| 2nd sg. | inigāris inigāre | inigerēris inigerēre |
| 3rd sg. | inigātur | inigerētur |
| 1st pl. | inigāmur | inigerēmur |
| 2nd pl. | inigāminī | inigerēminī |
| 3rd pl. | inigantur | inigerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inige | inigere |
| pres. 2nd pl. | inigite | inigiminī |
| fut. 2nd sg. | inigitō | inigitor |
| fut. 3rd sg. | inigitō | inigitor |
| fut. 2nd pl. | inigitōte | — |
| fut. 3rd pl. | iniguntō | iniguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inigere | inigī |
| perfect infinitive | inēgisse | ināctum esse |
| future infinitive | ināctūrum esse | ināctum īrī |
| present participle | inigēns | — |
| perfect participle | — | ināctus |
| future participle | ināctūrus | inigendus inigundus |
gerundinigendī, inigendō, inigendumsupineināctum, ināctū
ĭnĭgo, ēgi, actum, 3, v. a. in-ago.
I. To drive into or to a place, to drive:
grege jumentorum inacto, Varr. R. R. 1, 52, 2: in stabula, id. ib. 2, 2, 15: equum in oves, Fronto ad M. Caes. 2, ep. 15 Mai.: feras ad nocendum, Sen. Ep. 103, 2: navem Romam, Fronto, B. Parth. p. 203 Mai.— II. To throw or thrust anywhere:
anus repentino pulsu nutantem ac pendulum praeceps inegit, pushed him down, App. M. 4 ante med. p. 148, 12.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latininigō
Latin agō Latin inigō From in- + agō.