LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

iniectō

iniectō (present infinitive iniectāre, perfect active iniectāvī, supine iniectātum)
Classical[ɪnˈjɛk.toː]Ecclesiastical[inˈjɛk.to]

Meaning

  1. to apply, lay on

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.iniectōiniectābaminiectābōiniectāvīiniectāveraminiectāverō
2nd sg.iniectāsiniectābāsiniectābisiniectāvistīiniectāverāsiniectāveris
3rd sg.iniectatiniectābatiniectābitiniectāvitiniectāveratiniectāverit
1st pl.iniectāmusiniectābāmusiniectābimusiniectāvimusiniectāverāmusiniectāverimus
2nd pl.iniectātisiniectābātisiniectābitisiniectāvistisiniectāverātisiniectāveritis
3rd pl.iniectantiniectābantiniectābuntiniectāvērunt
iniectāvēre
iniectāverantiniectāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.iniecteminiectāreminiectāveriminiectāvissem
2nd sg.iniectēsiniectārēsiniectāverīsiniectāvissēs
3rd sg.iniectetiniectāretiniectāveritiniectāvisset
1st pl.iniectēmusiniectārēmusiniectāverīmusiniectāvissēmus
2nd pl.iniectētisiniectārētisiniectāverītisiniectāvissētis
3rd pl.iniectentiniectārentiniectāverintiniectāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.iniectoriniectābariniectābor
2nd sg.iniectāris
iniectāre
iniectābāris
iniectābāre
iniectāberis
iniectābere
3rd sg.iniectāturiniectābāturiniectābitur
1st pl.iniectāmuriniectābāmuriniectābimur
2nd pl.iniectāminīiniectābāminīiniectābiminī
3rd pl.iniectanturiniectābanturiniectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.iniecteriniectārer
2nd sg.iniectēris
iniectēre
iniectārēris
iniectārēre
3rd sg.iniectēturiniectārētur
1st pl.iniectēmuriniectārēmur
2nd pl.iniectēminīiniectārēminī
3rd pl.iniectenturiniectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.iniectāiniectāre
pres. 2nd pl.iniectāteiniectāminī
fut. 2nd sg.iniectātōiniectātor
fut. 3rd sg.iniectātōiniectātor
fut. 2nd pl.iniectātōte—
fut. 3rd pl.iniectantōiniectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveiniectāreiniectārī
perfect infinitiveiniectāvisseiniectātum esse
future infinitiveiniectātūrum esseiniectātum īrī
present participleiniectāns—
perfect participle—iniectātus
future participleiniectātūrusiniectandus
gerundiniectandī, iniectandō, iniectandumsupineiniectātum, iniectātū

injecto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. id.,
I. to lay on, apply (poet.): dextram, Stat. Th. 9, 133; Sil. 3, 183; Luc. 3, 611.

Origins

From iniectus.

Descendants
  • Catalaninjectar
  • Englishinject
  • Frenchinjecter
  • Italianiniettare
  • Occitaninjectar
  • Portugueseinjetar
  • Romanianinjecta
  • Romanianîniepta
  • Spanishinyectar
  • Esperantoinjekti

Quick answers

What does iniectō mean in Latin?
iniectō, a verb, means “to apply, lay on”.
What are the principal parts of iniectō?
iniectō, iniectāre, iniectāvī, iniectātum (first conjugation).
How do you pronounce iniectō?
In classical Latin, [ɪnˈjɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈjɛk.to].