LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

inhibitiō

inhibitiō f (genitive inhibitiōnis)
Classical[ɪ.nɪˈbɪ.ti.oː]Ecclesiastical[i.niˈbit.t͡si.o]

Meaning

  1. restraint
  2. inhibition

Declension

declension
formsingularplural
nominativeinhibitiōinhibitiōnēs
genitiveinhibitiōnisinhibitiōnum
dativeinhibitiōnīinhibitiōnibus
accusativeinhibitiōneminhibitiōnēs
ablativeinhibitiōneinhibitiōnibus
vocativeinhibitiōinhibitiōnēs

ĭnhĭbĭtĭo, ōnis, f. inhibeo,
I. a restraining: remigum, a rowing backwards: inhibitio autem remigum motum habet, et vehementiorem quidem remigationis navem convertentis ad puppim, Cic. Att. 13, 21, 3; v. inhibeo, I. A.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininhibitiō

Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *gʰh₁bʰéh₁yeti Proto-Italic *haβēō Latin habeō Latin inhibeō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin inhibitiō From inhibeō + -tiō.

Descendants
  • Catalaninhibició
  • Frenchinhibition
  • Italianinibizione
  • Portugueseinibição
  • Spanishinhibición
  • Galicianinhibición

In English words that came into English from inhibitiō

  • inhibitioninhibitiō

Quick answers

What does inhibitiō mean in Latin?
inhibitiō, a noun, means “restraint; inhibition”.
What is the genitive of inhibitiō?
The genitive singular is inhibitiōnis. inhibitiō is feminine, third declension.
How do you pronounce inhibitiō?
In classical Latin, [ɪ.nɪˈbɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.niˈbit.t͡si.o].
Where does inhibitiō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inhibitiō.