verbthird conjugation
ingerō
ingerō (present infinitive ingerere, perfect active ingessī, supine ingestum)
Classical[ˈɪŋ.ɡɛ.roː]Ecclesiastical[ˈin̠ʲ.d͡ʒe.ro]
Meaning
- to carry, pour or throw in or into
- to heap or pile (up)
- to inflict or obtrude
ingerō pugnōs in ventrem.
I punch (you) in the stomach.Haud ambiguē tum in eum, cui rēgnum dēstinābātur, ingessit probra.
Then in plain language he heaped abuse upon the one to whom the throne was being awarded.Quintus Curtius, History of Alexander X.5 - to complain, inveigh
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingerō | ingerēbam | ingeram | ingessī | ingesseram | ingesserō |
| 2nd sg. | ingeris | ingerēbās | ingerēs | ingessistī | ingesserās | ingesseris |
| 3rd sg. | ingerit | ingerēbat | ingeret | ingessit | ingesserat | ingesserit |
| 1st pl. | ingerimus | ingerēbāmus | ingerēmus | ingessimus | ingesserāmus | ingesserimus |
| 2nd pl. | ingeritis | ingerēbātis | ingerētis | ingessistis | ingesserātis | ingesseritis |
| 3rd pl. | ingerunt | ingerēbant | ingerent | ingessērunt ingessēre | ingesserant | ingesserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingeram | ingererem | ingesserim | ingessissem |
| 2nd sg. | ingerās | ingererēs | ingesserīs | ingessissēs |
| 3rd sg. | ingerat | ingereret | ingesserit | ingessisset |
| 1st pl. | ingerāmus | ingererēmus | ingesserīmus | ingessissēmus |
| 2nd pl. | ingerātis | ingererētis | ingesserītis | ingessissētis |
| 3rd pl. | ingerant | ingererent | ingesserint | ingessissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ingeror | ingerēbar | ingerar |
| 2nd sg. | ingereris ingerere | ingerēbāris ingerēbāre | ingerēris ingerēre |
| 3rd sg. | ingeritur | ingerēbātur | ingerētur |
| 1st pl. | ingerimur | ingerēbāmur | ingerēmur |
| 2nd pl. | ingeriminī | ingerēbāminī | ingerēminī |
| 3rd pl. | ingeruntur | ingerēbantur | ingerentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ingerar | ingererer |
| 2nd sg. | ingerāris ingerāre | ingererēris ingererēre |
| 3rd sg. | ingerātur | ingererētur |
| 1st pl. | ingerāmur | ingererēmur |
| 2nd pl. | ingerāminī | ingererēminī |
| 3rd pl. | ingerantur | ingererentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ingere | ingerere |
| pres. 2nd pl. | ingerite | ingeriminī |
| fut. 2nd sg. | ingeritō | ingeritor |
| fut. 3rd sg. | ingeritō | ingeritor |
| fut. 2nd pl. | ingeritōte | — |
| fut. 3rd pl. | ingeruntō | ingeruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ingerere | ingerī |
| perfect infinitive | ingessisse | ingestum esse |
| future infinitive | ingestūrum esse | ingestum īrī |
| present participle | ingerēns | — |
| perfect participle | — | ingestus ingesta, ingestā, ingestae, ingestam, ingestārum, ingestās, ingeste, ingestī, ingestīs, ingestō, ingestōrum, ingestōs |
| future participle | ingestūrus ingestūra, ingestūrā, ingestūrae, ingestūram, ingestūrārum, ingestūrās, ingestūre, ingestūrī, ingestūrīs, ingestūrō, ingestūrōrum, ingestūrōs, ingestūrum | ingerendus ingerundus, ingerenda, ingerendā, ingerendae, ingerendam, ingerendārum, ingerendās, ingerende, ingerendīs, ingerendōrum, ingerendōs |
gerundingerendī, ingerendō, ingerendumsupineingestum, ingestū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- tela ingerere, conicere
- to discharge showers of missiles.
in-gĕro, gessi, gestum, 3, v. a. (
I. imper. inger for ingere, Cat. 27, 2), to carry, pour, throw, or put into, in, or upon a place.
I. Lit.
A. In gen.:
aquam ingere, Plaut. Ps. 1, 2, 24: ligna foco, Tib. 2, 1, 22: quicquid vini oleique erat, oribus ingerebatur, Curt. 7, 5, 7: e puteis aquam in salinas, Plin. 31, 7, 39, § 81.—B. Esp.
1. Ingerere se, to betake one's self or rush to any place:
ubi confertissimos hostes pugnare conspexisset, eo se semper ingerebat, Just. 11, 14, 5: se morti obviam, Sen. Herc. Fur. 1032; cf.: se oculis, to offer one's self to, Just. 18, 7, 9: sese periclis, Sil. 10, 5.—2. To inflict upon, execute, apply:
supplicia, Sen. Med. 461: pugnos alicui in ventrem, to deal blows, Ter. Phorm. 5, 8, 95: verbera, Curt. 6, 11, 8: manus capiti, Sen. Ep. 99 med.— 3. Of weapons, to press upon, thrust into:
ensem viris, Val. Fl. 6, 230: hastas in tergum fugientibus, Verg. A. 9, 763: saxa in subeuntes, Liv. 2, 65, 4: sagittas et jacula, id. 36, 18, 5: missilia in propugnantes, Curt. 4, 3, 15; 4, 4, 13.—4. To bring, give, or present to one:
saginandis anseribus polentae duas partes, et furfuris quatuor ingerunt, Pall. 1, 30: mihi nova pocula, Nemes. Cyneg. 5.—Absol.: aqua frigida ingesta sistitur sanguis, administered internally, Plin. 31, 3, 23, § 40.— 5. To bring, throw, heap, or put upon a person or thing:
ut Cassandreus, saucius ingestā contumuleris humo, Ov. Ib. 460: vasta giganteis ingesta est insula membris, id. M. 5, 346: adeps pastillis ingestus, Plin. 30, 13, 38, § 112: stercus vitibus, Col. 2, 16, 8: summis ingestum montibus Aepy, Stat. Th. 4, 180: facies ingesta sopori, Claud. Rapt. Pros. 3, 81: ingesta vincula unguibus, id. B. Gild. 365: supplicia, Sen. Med. 461. — II. Trop.
A. In gen., of language.
1. To pour forth, to pour out against:
convicia alicui, Hor. S. 1, 5, 12: contumelias, Tac. A. 1, 39: vocis verborumque quantum voletis, Liv. 3, 68, 4. — 2. To mention, repeat, keep saying:
auctorem suum ingerit et inculcat, Sen. Ben. 1, 12: ingerebat lentissima voce, Carpe, Carpe, Petr. 36; Sen. Ben. 7, 22, 2: omnia mala ingerebat, Plaut. Men. 5, 1, 17: voces quae plerumque verae et graves coram ingerebantur, Tac. A. 4, 42: a tribunis eadem ingerebantur, id. H. 4, 78.— B. In partic.
1. To obtrude, press, or force upon one:
ne recusanti quidem amicitiam suam ingerere destitit, Suet. Vit. Hor. p. 297 Roth: nomina liberis, Tac. Or. 7; cf. id. A. 1, 72: filium filiamque orbis senibus, Petr. 140: omnia imperia recusanti, Just. 6, 8: ingerebat iste Artemidorum, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69: his se ingerit (Fortuna), presses her favors, Juv. 6, 609: veritatis tanta vis est ut nemo ... qui non videat ingerentem se oculis divinam claritatem, Lact. 1, 5, 2: nomen patris patriae a populo saepius ingestum repudiavit, pressed upon him, Tac. A. 1, 72.—2. To heap up:
scelus sceleri, Sen. Thyest. 731.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-gerō
(imper. inger, Ct.), gessī, gestus, ere, to throw in, pour in, heap upon: quicquid vinei oleique erat, oribus ingerebatur, Cu.: ingesta est insula membris, O.: alcui calices amariores, Ct.— To inflict, hurl, cast, throw upon, assail with: pugnos in ventrem, deal, T.: lapides, tela, S.: hastas in tergum fugientibus, V.: saxa in subeuntīs, L. —Fig., to pour forth, utter lavishly, load with: mala multa, T.: pueris convicia, H.: verborum quantum voletis, L.—To force upon, load with, lavish: huiusmodi recuperatores (Agyrinensibus): his se Ingerit (Fortuna), Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latiningerō
Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerō Latin ingerō From in- (“in, on”) + gerō (“to carry, to bear”).
Descendants
- Englishingest
- Frenchingérer
- Italianingerire
- Spanishingerir
- Portugueseingerir
- Asturianinxerir
- Polishingerować
In English words that came into English from ingerō
- ingestingerō
- ingestioningestionem
- ingestaingerō