LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

ingerō

ingerō (present infinitive ingerere, perfect active ingessī, supine ingestum)
Classical[ˈɪŋ.ɡɛ.roː]Ecclesiastical[ˈin̠ʲ.d͡ʒe.ro]

Meaning

  1. to carry, pour or throw in or into
  2. to heap or pile (up)
  3. to inflict or obtrude
    ingerō pugnōs in ventrem.I punch (you) in the stomach.
    Haud ambiguē tum in eum, cui rēgnum dēstinābātur, ingessit probra.Then in plain language he heaped abuse upon the one to whom the throne was being awarded.Quintus Curtius, History of Alexander X.5
  4. to complain, inveigh

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ingerōingerēbamingeramingessīingesseramingesserō
2nd sg.ingerisingerēbāsingerēsingessistīingesserāsingesseris
3rd sg.ingeritingerēbatingeretingessitingesseratingesserit
1st pl.ingerimusingerēbāmusingerēmusingessimusingesserāmusingesserimus
2nd pl.ingeritisingerēbātisingerētisingessistisingesserātisingesseritis
3rd pl.ingeruntingerēbantingerentingessērunt
ingessēre
ingesserantingesserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ingeramingereremingesserimingessissem
2nd sg.ingerāsingererēsingesserīsingessissēs
3rd sg.ingeratingereretingesseritingessisset
1st pl.ingerāmusingererēmusingesserīmusingessissēmus
2nd pl.ingerātisingererētisingesserītisingessissētis
3rd pl.ingerantingererentingesserintingessissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ingeroringerēbaringerar
2nd sg.ingereris
ingerere
ingerēbāris
ingerēbāre
ingerēris
ingerēre
3rd sg.ingerituringerēbāturingerētur
1st pl.ingerimuringerēbāmuringerēmur
2nd pl.ingeriminīingerēbāminīingerēminī
3rd pl.ingerunturingerēbanturingerentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ingeraringererer
2nd sg.ingerāris
ingerāre
ingererēris
ingererēre
3rd sg.ingerāturingererētur
1st pl.ingerāmuringererēmur
2nd pl.ingerāminīingererēminī
3rd pl.ingeranturingererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ingereingerere
pres. 2nd pl.ingeriteingeriminī
fut. 2nd sg.ingeritōingeritor
fut. 3rd sg.ingeritōingeritor
fut. 2nd pl.ingeritōte—
fut. 3rd pl.ingeruntōingeruntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveingerereingerī
perfect infinitiveingessisseingestum esse
future infinitiveingestūrum esseingestum īrī
present participleingerēns—
perfect participle—ingestus
ingesta, ingestā, ingestae, ingestam, ingestārum, ingestās, ingeste, ingestī, ingestīs, ingestō, ingestōrum, ingestōs
future participleingestūrus
ingestūra, ingestūrā, ingestūrae, ingestūram, ingestūrārum, ingestūrās, ingestūre, ingestūrī, ingestūrīs, ingestūrō, ingestūrōrum, ingestūrōs, ingestūrum
ingerendus
ingerundus, ingerenda, ingerendā, ingerendae, ingerendam, ingerendārum, ingerendās, ingerende, ingerendīs, ingerendōrum, ingerendōs
gerundingerendī, ingerendō, ingerendumsupineingestum, ingestū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

tela ingerere, conicere
to discharge showers of missiles.

in-gĕro, gessi, gestum, 3, v. a. (
I. imper. inger for ingere, Cat. 27, 2), to carry, pour, throw, or put into, in, or upon a place.
I. Lit.
A. In gen.: aquam ingere, Plaut. Ps. 1, 2, 24: ligna foco, Tib. 2, 1, 22: quicquid vini oleique erat, oribus ingerebatur, Curt. 7, 5, 7: e puteis aquam in salinas, Plin. 31, 7, 39, § 81.—
B. Esp.
1. Ingerere se, to betake one's self or rush to any place: ubi confertissimos hostes pugnare conspexisset, eo se semper ingerebat, Just. 11, 14, 5: se morti obviam, Sen. Herc. Fur. 1032; cf.: se oculis, to offer one's self to, Just. 18, 7, 9: sese periclis, Sil. 10, 5.—
2. To inflict upon, execute, apply: supplicia, Sen. Med. 461: pugnos alicui in ventrem, to deal blows, Ter. Phorm. 5, 8, 95: verbera, Curt. 6, 11, 8: manus capiti, Sen. Ep. 99 med.—
3. Of weapons, to press upon, thrust into: ensem viris, Val. Fl. 6, 230: hastas in tergum fugientibus, Verg. A. 9, 763: saxa in subeuntes, Liv. 2, 65, 4: sagittas et jacula, id. 36, 18, 5: missilia in propugnantes, Curt. 4, 3, 15; 4, 4, 13.—
4. To bring, give, or present to one: saginandis anseribus polentae duas partes, et furfuris quatuor ingerunt, Pall. 1, 30: mihi nova pocula, Nemes. Cyneg. 5.—Absol.: aqua frigida ingesta sistitur sanguis, administered internally, Plin. 31, 3, 23, § 40.—
5. To bring, throw, heap, or put upon a person or thing: ut Cassandreus, saucius ingestā contumuleris humo, Ov. Ib. 460: vasta giganteis ingesta est insula membris, id. M. 5, 346: adeps pastillis ingestus, Plin. 30, 13, 38, § 112: stercus vitibus, Col. 2, 16, 8: summis ingestum montibus Aepy, Stat. Th. 4, 180: facies ingesta sopori, Claud. Rapt. Pros. 3, 81: ingesta vincula unguibus, id. B. Gild. 365: supplicia, Sen. Med. 461. —
II. Trop.
A. In gen., of language.
1. To pour forth, to pour out against: convicia alicui, Hor. S. 1, 5, 12: contumelias, Tac. A. 1, 39: vocis verborumque quantum voletis, Liv. 3, 68, 4. —
2. To mention, repeat, keep saying: auctorem suum ingerit et inculcat, Sen. Ben. 1, 12: ingerebat lentissima voce, Carpe, Carpe, Petr. 36; Sen. Ben. 7, 22, 2: omnia mala ingerebat, Plaut. Men. 5, 1, 17: voces quae plerumque verae et graves coram ingerebantur, Tac. A. 4, 42: a tribunis eadem ingerebantur, id. H. 4, 78.—
B. In partic.
1. To obtrude, press, or force upon one: ne recusanti quidem amicitiam suam ingerere destitit, Suet. Vit. Hor. p. 297 Roth: nomina liberis, Tac. Or. 7; cf. id. A. 1, 72: filium filiamque orbis senibus, Petr. 140: omnia imperia recusanti, Just. 6, 8: ingerebat iste Artemidorum, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69: his se ingerit (Fortuna), presses her favors, Juv. 6, 609: veritatis tanta vis est ut nemo ... qui non videat ingerentem se oculis divinam claritatem, Lact. 1, 5, 2: nomen patris patriae a populo saepius ingestum repudiavit, pressed upon him, Tac. A. 1, 72.—
2. To heap up: scelus sceleri, Sen. Thyest. 731.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latiningerō

Proto-Indo-European *h₂eǵ- Proto-Italic *gezō Latin gerō Latin ingerō From in- (“in, on”) + gerō (“to carry, to bear”).

Descendants
  • Englishingest
  • Frenchingérer
  • Italianingerire
  • Spanishingerir
  • Portugueseingerir
  • Asturianinxerir
  • Polishingerować

In English words that came into English from ingerō

  • ingestingerō
  • ingestioningestionem
  • ingestaingerō

Quick answers

What does ingerō mean in Latin?
ingerō, a verb, means “to carry, pour or throw in or into; to heap or pile (up); to inflict or obtrude”.
What are the principal parts of ingerō?
ingerō, ingerere, ingessī, ingestum (third conjugation).
How do you pronounce ingerō?
In classical Latin, [ˈɪŋ.ɡɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈin̠ʲ.d͡ʒe.ro].
Where does ingerō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin ingerō.
Which English words come from ingerō?
English words that go back to Latin ingerō include ingest, ingesta and ingestion.