LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ingeniculō

ingeniculō (present infinitive ingeniculāre, perfect active ingeniculāvī, supine ingeniculātum)
Classical[ɪŋ.ɡɛˈnɪ.kʊ.ɫoː]Ecclesiastical[in̠ʲ.d͡ʒeˈniː.ku.lo]

Meaning

  1. reflexiveto kneel (bend the knee)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ingeniculōingeniculābamingeniculābōingeniculāvīingeniculāveramingeniculāverō
2nd sg.ingeniculāsingeniculābāsingeniculābisingeniculāvistīingeniculāverāsingeniculāveris
3rd sg.ingeniculatingeniculābatingeniculābitingeniculāvitingeniculāveratingeniculāverit
1st pl.ingeniculāmusingeniculābāmusingeniculābimusingeniculāvimusingeniculāverāmusingeniculāverimus
2nd pl.ingeniculātisingeniculābātisingeniculābitisingeniculāvistisingeniculāverātisingeniculāveritis
3rd pl.ingeniculantingeniculābantingeniculābuntingeniculāvērunt
ingeniculāvēre
ingeniculāverantingeniculāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ingeniculemingeniculāremingeniculāverimingeniculāvissem
2nd sg.ingeniculēsingeniculārēsingeniculāverīsingeniculāvissēs
3rd sg.ingeniculetingeniculāretingeniculāveritingeniculāvisset
1st pl.ingeniculēmusingeniculārēmusingeniculāverīmusingeniculāvissēmus
2nd pl.ingeniculētisingeniculārētisingeniculāverītisingeniculāvissētis
3rd pl.ingeniculentingeniculārentingeniculāverintingeniculāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ingeniculoringeniculābaringeniculābor
2nd sg.ingeniculāris
ingeniculāre
ingeniculābāris
ingeniculābāre
ingeniculāberis
ingeniculābere
3rd sg.ingeniculāturingeniculābāturingeniculābitur
1st pl.ingeniculāmuringeniculābāmuringeniculābimur
2nd pl.ingeniculāminīingeniculābāminīingeniculābiminī
3rd pl.ingeniculanturingeniculābanturingeniculābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ingeniculeringeniculārer
2nd sg.ingeniculēris
ingeniculēre
ingeniculārēris
ingeniculārēre
3rd sg.ingeniculēturingeniculārētur
1st pl.ingeniculēmuringeniculārēmur
2nd pl.ingeniculēminīingeniculārēminī
3rd pl.ingeniculenturingeniculārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ingeniculāingeniculāre
pres. 2nd pl.ingeniculāteingeniculāminī
fut. 2nd sg.ingeniculātōingeniculātor
fut. 3rd sg.ingeniculātōingeniculātor
fut. 2nd pl.ingeniculātōte—
fut. 3rd pl.ingeniculantōingeniculantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveingeniculāreingeniculārī
perfect infinitiveingeniculāvisseingeniculātum esse
future infinitiveingeniculātūrum esseingeniculātum īrī
present participleingeniculāns—
perfect participle—ingeniculātus
ingeniculāta, ingeniculātā, ingeniculātae, ingeniculātam, ingeniculātārum, ingeniculātās, ingeniculātī, ingeniculātōrum, ingeniculātōs
future participleingeniculātūrus
ingeniculātūra, ingeniculātūrā, ingeniculātūrae, ingeniculātūram, ingeniculātūrārum, ingeniculātūrās, ingeniculātūre, ingeniculātūrī, ingeniculātūrīs, ingeniculātūrō, ingeniculātūrōrum, ingeniculātūrōs, ingeniculātūrum
ingeniculandus
ingeniculanda, ingeniculandā, ingeniculandae, ingeniculandam, ingeniculandārum, ingeniculandās, ingeniculande, ingeniculandīs, ingeniculandōrum, ingeniculandōs
gerundingeniculandī, ingeniculandō, ingeniculandumsupineingeniculātum, ingeniculātū

in-gĕnĭcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. in-geniculum,
I. to cause one to bend the knee; hence, ingeniculare se, to bend the knee, to sink down on the knee, to kneel, Hyg. Astr. 2, 6, fin.; also, without se, Lampr. Elag. 5, 4.— Hence, ingĕnĭcŭlātus, a, um, P. a., kneeling: Hercules, a constellation, also called ingeniculus, Vitr. 9, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latiningeniculō

Proto-Indo-European *ǵónu Proto-Italic *genu Latin genū Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culum Latin geniculum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin geniculō Latin ingeniculō From in- + geniculō.

Quick answers

What does ingeniculō mean in Latin?
ingeniculō, a verb, means “to kneel (bend the knee)”.
What are the principal parts of ingeniculō?
ingeniculō, ingeniculāre, ingeniculāvī, ingeniculātum (first conjugation).
How do you pronounce ingeniculō?
In classical Latin, [ɪŋ.ɡɛˈnɪ.kʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲ.d͡ʒeˈniː.ku.lo].
Where does ingeniculō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin ingeniculō.