LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnfrūctuōsus

īnfrūctuōsus (feminine īnfrūctuōsa, neuter īnfrūctuōsum)
Classical[ĩː.fruːk.tuˈoː.sʊs]Ecclesiastical[iɱ.fruk.tuˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveunfruitful, unproductive

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfrūctuōsusīnfrūctuōsaīnfrūctuōsum
genitiveīnfrūctuōsīīnfrūctuōsaeīnfrūctuōsī
dativeīnfrūctuōsōīnfrūctuōsaeīnfrūctuōsō
accusativeīnfrūctuōsumīnfrūctuōsamīnfrūctuōsum
ablativeīnfrūctuōsōīnfrūctuōsāīnfrūctuōsō
vocativeīnfrūctuōseīnfrūctuōsaīnfrūctuōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfrūctuōsīīnfrūctuōsaeīnfrūctuōsa
genitiveīnfrūctuōsōrumīnfrūctuōsārumīnfrūctuōsōrum
dativeīnfrūctuōsīsīnfrūctuōsīsīnfrūctuōsīs
accusativeīnfrūctuōsōsīnfrūctuōsāsīnfrūctuōsa
ablativeīnfrūctuōsīsīnfrūctuōsīsīnfrūctuōsīs
vocativeīnfrūctuōsīīnfrūctuōsaeīnfrūctuōsa

in-fructŭōsus, a, um, adj.,
I. unfruitful (post-Aug.).
I. Lit.: vites, Col. Arb. 8, 4: cultura, id. 11, 2, 32. —
II. Trop., fruitless, useless: preces, Plin. Ep. 8, 23: epistula, Sen. Contr. 3, 19 fin.: militia, Tac. H. 1, 51.— Adv.: infructŭōsē, fruitlessly, uselessly, Hier. Ep. 12, n. 16; Aug. Ep. 67, n. 6.—Comp., Sid. Ep. 1, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinīnfrūctuōsus

Latin fructuōsus Latin īnfrūctuōsus From in- + fructuōsus.

In English words that came into English from īnfrūctuōsus

  • infructuoseīnfrūctuōsus

Quick answers

What does īnfrūctuōsus mean in Latin?
īnfrūctuōsus, a adjective, means “unfruitful, unproductive”.
How do you pronounce īnfrūctuōsus?
In classical Latin, [ĩː.fruːk.tuˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱ.fruk.tuˈɔː.s̬us].
Where does īnfrūctuōsus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin īnfrūctuōsus.