adjectivethird-declension two-termination adjective
īnfragilis
īnfragilis (neuter īnfragile)
Classical[ĩːˈfra.ɡɪ.lɪs]Ecclesiastical[iɱˈfraː.d͡ʒi.lis]
Meaning
- two terminationstrong, unwearied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfragilis | īnfragilis | īnfragile |
| genitive | īnfragilis | īnfragilis | īnfragilis |
| dative | īnfragilī | īnfragilī | īnfragilī |
| accusative | īnfragilem | īnfragilem | īnfragile |
| ablative | īnfragilī | īnfragilī | īnfragilī |
| vocative | īnfragilis | īnfragilis | īnfragile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfragilēs | īnfragilēs | īnfragilia |
| genitive | īnfragilium | īnfragilium | īnfragilium |
| dative | īnfragilibus | īnfragilibus | īnfragilibus |
| accusative | īnfragilīs īnfragilēs | īnfragilīs īnfragilēs | īnfragilia |
| ablative | īnfragilibus | īnfragilibus | īnfragilibus |
| vocative | īnfragilēs | īnfragilēs | īnfragilia |
in-frăgĭlis, e, adj.,
I. that cannot be broken to pieces.
I. Lit.:
adamas, Plin. H. N. 20 prooem. § 2.— Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īn-fragilis e, adj.,
strong, unwearied: vox, O.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnfragilis
Latin fragilis Latin īnfragilis From in- (“un-”) + fragilis (“fragile, weak”).