adverb
īnfrā1
īnfrā (comparative īnferius, no superlative)
Classical[ˈĩː.fraː]Ecclesiastical[ˈiɱ.fra]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- below
Latīnē defined in Latin in our graded readers
infrā infer, inferă, sc. parte, adv. and prep.
I. Adv., on the under side, below, underneath.
A. Lit.:
infra nihil est nisi mortale ... supra Lunam sunt aeterna omnia, Cic. Rep. 6, 17: in occipitio et infra, qua summa vertebra, etc., Cels. 3, 23 fin.— With quam: ipsius autem partes eae, quae sunt infra quam id quod devoratur, dilatantur, Cic. N. D. 2, 54, 135; Varr. R. R. 1, 41, 3: si infra, quam rami fuere, praecidatur, Plin. 16, 30, 53, § 123.— Absol., of the lower world: non seges est infra, there is no sowing down below, Tib. 1, 10, 35.—Of a following place in a writing, below: earum exemplum infra scripsi, Cic. Att. 8, 6; id. Fam. 5, 10, 5; Quint. 8, 4, 9.— Comp.: inferius, lower, farther down: altius egressus caelestia tecta cremabis. inferius terras, Ov. M. 2, 137: currere, id. ib. 2, 208: inferius, quam collo pectora subsunt, id. ib. 12, 420.— B. Trop.
1. Below, beneath, in value or esteem:
liberos ejus ut multum infra despectare, Tac. A. 2, 43.— Comp., lower, farther down: persequi, Ov. Tr. 2, 263: virtutem non flamma, non ruina inferius adducet. Sen. Ep. 79: quae praeterire, quam inferius exsequi tutius duximus, Sol. 2 med.— 2. Farther along the coast:
onerariae duae ... paulo infra delatae sunt, Caes. B. G. 4, 36.— 3. Later in time:
quid quod Ciceronis temporibus paulumque infra ... geminabatur, Quint. 1, 7, 20.II. Prep. with acc., below, under.
A. Lit.:
ad mare infra oppidum exspectabat, Cic. Verr. 2, 4, 23, § 51: infra mortuos amandare, id. Quint. 15, 49: infra caelum et sidera nox cadit, Tac. Agr. 12.— 2. Of time, later than:
Homerus non infra superiorem Lycurgum fuit, Cic. Brut. 10, 40. —3. Of size, smaller than:
uri sunt magnitudine paulo infra elephantos, Caes. B. G. 6, 28.—4. Of number, less than:
non infra novena (ova), Plin. 18, 26, 62, § 231; id. 6, 6, 6, § 18.— B. Trop., below, beneath in rank, honor, or esteem:
quem ego infra esse infimos omnis puto homines, Ter. Eun. 3, 2, 36: res humanas despicere atque infra se positas arbitrari, Cic. Tusc. 3, 7, 15: omnia infra se esse judicare, id. Fin. 3, 7, 25: e quo infra se et Caesarem videret et rempublicam, he despised them, Vell. 2, 76, 4: semper infra aliorum aestimationes se metientem, id. 2, 127 fin.: infra servos cliens, id. 2, 83: non infra speciem, not inferior in beauty, Prop. 1, 20, 5: conferant se Marii ... infra Pallantis laudes jacebunt, they will not come up to the glory of Pallas, Plin. Ep. 8, 6, 2: id quidem infra grammatici officium est, Quint. 1, 7, 1; cf. id. 2, 5, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnfrā adv.
for inferā, sc. parte, on the under side, below, underneath: infra nihil est nisi mortale: partes eae, quae sunt infra quam id quod devoratur: infra Quam solet esse, O.: exemplum infra scriptum est, S.: onerariae duae . . . paulo infra delatae sunt, further along, Cs.: mare quod adluit infra, i. e. on the South, V.: prope me Viscus et infra Varius, below (at table), H.
īnfrā praep. with acc.
1 infra, below, under, beneath: infra oppidum: infra caelum nox cadit, Ta.—Of time, later than: Homerus non infra superiorem Lycurgum fuit.—Of size, smaller than: magnitudine paulo infra elephantos, Cs.—Fig., below, beneath, inferior to: infra esse infimos omnīs Homines, T.: omnia infra se esse iudicare: Lucili ingenium, H.
Origins
Adverb contracted from the ablative īnferā (parte), of īnferus. Compare Faliscan 𐌉𐌅𐌓𐌀 (ifra), Oscan 𐌇𐌖𐌍𐌕𐌓𐌖𐌔 (huntrus), Umbrian 𐌇𐌏𐌍𐌃𐌓𐌀 (hondra). The accusative is from the adverbial derivation.
Descendants
- Englishinfra
- Frenchinfra
- Portugueseinfra