LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

īnfitiālis

īnfitiālis (neuter īnfitiāle)
Classical[ĩː.fɪ.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[iɱ.fit.t͡siˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationnegative, consisting of denial

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfitiālisīnfitiālisīnfitiāle
genitiveīnfitiālisīnfitiālisīnfitiālis
dativeīnfitiālīīnfitiālīīnfitiālī
accusativeīnfitiālemīnfitiālemīnfitiāle
ablativeīnfitiālīīnfitiālīīnfitiālī
vocativeīnfitiālisīnfitiālisīnfitiāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfitiālēsīnfitiālēsīnfitiālia
genitiveīnfitiāliumīnfitiāliumīnfitiālium
dativeīnfitiālibusīnfitiālibusīnfitiālibus
accusativeīnfitiālīs
īnfitiālēs
īnfitiālīs
īnfitiālēs
īnfitiālia
ablativeīnfitiālibusīnfitiālibusīnfitiālibus
vocativeīnfitiālēsīnfitiālēsīnfitiālia

infĭtĭālis (infĭc-), e, adj. infitiae,
I. negative, consisting in denial: quaestio, Cic. Top. 24, 92: status, Quint. 3, 6, 15; 32.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin īnfitiālis From īnfitior (“to deny”) + -ālis.

Quick answers

What does īnfitiālis mean in Latin?
īnfitiālis, a adjective, means “negative, consisting of denial”.
How do you pronounce īnfitiālis?
In classical Latin, [ĩː.fɪ.tiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱ.fit.t͡siˈaː.lis].