noun · neutersecond declension
īnfīnītum
īnfīnītum n (genitive īnfīnītī)
Classical[ĩː.fiːˈniː.tũː]Ecclesiastical[iɱ.fiˈniː.tum]
Meaning
- the infinite; boundless space
- an infinitude, a boundless number
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnfīnītum | īnfīnīta |
| genitive | īnfīnītī | īnfīnītōrum |
| dative | īnfīnītō | īnfīnītīs |
| accusative | īnfīnītum | īnfīnīta |
| ablative | īnfīnītō | īnfīnītīs |
| vocative | īnfīnītum | īnfīnīta |