noun · femininethird declension
īnfīnitās
īnfīnitās f (genitive īnfīnitātis)
Classical[ĩːˈfiː.nɪ.taːs]Ecclesiastical[iɱˈfiː.ni.tas]
Meaning
- boundlessness, endlessness, infinity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | īnfīnitās | īnfīnitātēs |
| genitive | īnfīnitātis | īnfīnitātum |
| dative | īnfīnitātī | īnfīnitātibus |
| accusative | īnfīnitātem | īnfīnitātēs |
| ablative | īnfīnitāte | īnfīnitātibus |
| vocative | īnfīnitās | īnfīnitātēs |
infīnĭtas, ātis, f. 2. in-finis,
I. boundlessness, endlessness, infinity:
locorum, boundlessness, endless extent, Cic. N. D. 1, 26, 73: rerum atque naturae, id. Tusc. 5, 36 fin.: naturae, id. Ac. 2, 37; Plin. 2, 2, 1, § 3: mundorum, Amm. 15, 1, 4: populi, Hilar. in Matt. 14, 11; Aug. Ver. Relig. 43.—Absol.: in infinitatem omnem peregrinari (sc. animo), Cic. Tusc. 5, 39, 114; id. N. D. 1, 19, 50.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnfīnitās ātis, f
2 in+finis, boundlessness, endlessness, infinity: in infinitatem omnem peregrinari (sc. animo): locorum: naturae.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinīnfīnitās
Latin fīnis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin īnfīnitās From in- (“not”) + fīnis (“end”) + -tās (“-ty”). Compare īnfīnītus.
Descendants
- Englishinfinity
- Frenchinfinité
- Italianinfinità
- Romanianinfinitate
- Spanishinfinidad