LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

īnfectus1

īnfectus (feminine īnfecta, neuter īnfectum)
Classical[ĩːˈfɛk.tʊs]Ecclesiastical[iɱˈfɛk.tus]

Meaning

  1. adjectivenot done, undone, unfinished
    Nusquam infecta re discederentNever withdrew from an unfinished enterprisec. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.17
  2. adjectiveimpossible

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfectusīnfectaīnfectum
genitiveīnfectīīnfectaeīnfectī
dativeīnfectōīnfectaeīnfectō
accusativeīnfectumīnfectamīnfectum
ablativeīnfectōīnfectāīnfectō
vocativeīnfecteīnfectaīnfectum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfectīīnfectaeīnfecta
genitiveīnfectōrumīnfectārumīnfectōrum
dativeīnfectīsīnfectīsīnfectīs
accusativeīnfectōsīnfectāsīnfecta
ablativeīnfectīsīnfectīsīnfectīs
vocativeīnfectīīnfectaeīnfecta

infectus, a, um, adj. 2. in-factus.
I. Not made or done, unwrought, unmade, undone, unperformed, unfinished (class.): ubi cognovit, opera quae facta infectaque sient, Cato, R. R. 2, 1: ea, quae sunt facta, infecta refert, Plaut. Am. 3, 2, 3: et id, quod indicatum non sit, pro infecto haberi oportere, Cic. Inv. 2, 27, 80: omnia pro infecto sint, let all be regarded as undone, Liv. 9, 11, 3: infecta pace, without having effected a peace, Ter. Eun. 1, 1, 8; Liv. 37, 1, 6; 32, 37, 5: damnum infectum, a loss which has not yet happened, but is only anticipated: qui in pariete communi demoliendo damni infecti (nomine) promiserit, Cic. Top. 4, 22; Cic. Verr. 2, 1, 56, § 146; so, damni infecti, Plin. 36, 2, 2, § 6; cf. Dig. 39, 2, 2; 43, 15, 1, § 5; Gai. 4, 31 al. (for Verg. A. 6, 742, v. inficio): infectis iis, quae agere destinaverat, ab urbe proficiscitur, without having accomplished those things, Caes. B. C. 1, 33; so, re infectā, without accomplishing the matter, id. B. G. 7, 17, 5; Liv. 9, 32, 6; Quint. 9, 3, 73; cf.: infecta dicta re eveniant tua, Plaut. Am. 2, 1, 85: infectis rebus, Sall. J. 28, 4; Nep. Milt. 7, 5; and: infecto negotio, Sall. J. 58 fin.: victoriā, without having gained the victory, Liv. 9, 23, 11: argentum, uncoined, id. 34, 10, 4; cf. aurum, Verg. A. 10, 528: infecta dona facere, to render unmade, to revoke, Plaut. Most. 1, 3, 27: infectum reddere, to make void, of no effect, id. ib. 4, 3, 23: facta atque infecta, things done and not done, i. e. true and false, Verg. A. 4, 190; Stat. Th. 3, 430: rudis atque infecta materies, unwrought, Petr. 114: telasque calathosque infectaque pensa reponunt, unfinished, Ov. M. 4, 10.—
II. Impossible: nihil jam infectum Metello credens, Sall. J. 76, 1; so, mira et paene infecta, App. M. 1, p. 111, 25.
infectus, a, um, Part., from inficio.

Origins

From Proto-Italic *enfaktos. Equivalent to in- (“not”) + factus, perfect passive participle of faciō (“do, make”). Cognate with Umbrian 𐌀𐌀𐌍𐌚𐌄𐌇𐌕𐌀𐌚 (aanfehtaf).

noun · masculinefourth declension
īnfectus2
īnfectus m (genitive īnfectūs)

Meaning

  1. a dyeing

Declension

declension
formsingularplural
nominativeīnfectusīnfectūs
genitiveīnfectūsīnfectuum
dativeīnfectuīīnfectibus
accusativeīnfectumīnfectūs
ablativeīnfectūīnfectibus
vocativeīnfectusīnfectūs

infectus, ūs, m. inficio,
I. a dyeing (post-Aug.).—In abl.: lanarum, Plin. 8, 48, 73, § 193.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinīnfectus

Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin īnficiō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin īnfectus From īnficiō + -tus (forming action nouns).

Quick answers

What does īnfectus mean in Latin?
īnfectus, a adjective, means “not done, undone, unfinished; impossible”.
How do you pronounce īnfectus?
In classical Latin, [ĩːˈfɛk.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfɛk.tus].