adjectivefirst/second-declension adjective
īnfectus1
īnfectus (feminine īnfecta, neuter īnfectum)
Classical[ĩːˈfɛk.tʊs]Ecclesiastical[iɱˈfɛk.tus]
Meaning
- adjectivenot done, undone, unfinished
Nusquam infecta re discederent
Never withdrew from an unfinished enterprisec. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.17 - adjectiveimpossible
Latīnē defined in Latin in our graded readers
nōn factus, inritusīnfectus -a -um — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 17
quod perfectum nōn estīnfectus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 13
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfectus | īnfecta | īnfectum |
| genitive | īnfectī | īnfectae | īnfectī |
| dative | īnfectō | īnfectae | īnfectō |
| accusative | īnfectum | īnfectam | īnfectum |
| ablative | īnfectō | īnfectā | īnfectō |
| vocative | īnfecte | īnfecta | īnfectum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfectī | īnfectae | īnfecta |
| genitive | īnfectōrum | īnfectārum | īnfectōrum |
| dative | īnfectīs | īnfectīs | īnfectīs |
| accusative | īnfectōs | īnfectās | īnfecta |
| ablative | īnfectīs | īnfectīs | īnfectīs |
| vocative | īnfectī | īnfectae | īnfecta |
infectus, a, um, adj. 2. in-factus.
I. Not made or done, unwrought, unmade, undone, unperformed, unfinished (class.):
ubi cognovit, opera quae facta infectaque sient, Cato, R. R. 2, 1: ea, quae sunt facta, infecta refert, Plaut. Am. 3, 2, 3: et id, quod indicatum non sit, pro infecto haberi oportere, Cic. Inv. 2, 27, 80: omnia pro infecto sint, let all be regarded as undone, Liv. 9, 11, 3: infecta pace, without having effected a peace, Ter. Eun. 1, 1, 8; Liv. 37, 1, 6; 32, 37, 5: damnum infectum, a loss which has not yet happened, but is only anticipated: qui in pariete communi demoliendo damni infecti (nomine) promiserit, Cic. Top. 4, 22; Cic. Verr. 2, 1, 56, § 146; so, damni infecti, Plin. 36, 2, 2, § 6; cf. Dig. 39, 2, 2; 43, 15, 1, § 5; Gai. 4, 31 al. (for Verg. A. 6, 742, v. inficio): infectis iis, quae agere destinaverat, ab urbe proficiscitur, without having accomplished those things, Caes. B. C. 1, 33; so, re infectā, without accomplishing the matter, id. B. G. 7, 17, 5; Liv. 9, 32, 6; Quint. 9, 3, 73; cf.: infecta dicta re eveniant tua, Plaut. Am. 2, 1, 85: infectis rebus, Sall. J. 28, 4; Nep. Milt. 7, 5; and: infecto negotio, Sall. J. 58 fin.: victoriā, without having gained the victory, Liv. 9, 23, 11: argentum, uncoined, id. 34, 10, 4; cf. aurum, Verg. A. 10, 528: infecta dona facere, to render unmade, to revoke, Plaut. Most. 1, 3, 27: infectum reddere, to make void, of no effect, id. ib. 4, 3, 23: facta atque infecta, things done and not done, i. e. true and false, Verg. A. 4, 190; Stat. Th. 3, 430: rudis atque infecta materies, unwrought, Petr. 114: telasque calathosque infectaque pensa reponunt, unfinished, Ov. M. 4, 10.—II. Impossible:
nihil jam infectum Metello credens, Sall. J. 76, 1; so, mira et paene infecta, App. M. 1, p. 111, 25.infectus, a, um, Part., from inficio.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnfectus adj.
2 in+factus, not done, unwrought, unmade, undone, unaccomplished, unfinished: pro infecto haberi: omnia pro infecto sint, be regarded, L.: infectum reddet quod, etc., undo, H.: infectā pace dimissi, without obtaining, L.: satis det damni infecti ei, qui, etc., anticipated: infectis iis, quae agere destinaverat, Cs.: infectā re abire, their work undone, L.: infecto negotio revorti, disappointed, S.: argentum, uncoined, L.: facta atque infecta, i. e. true and false, V.: infecta pensa reponunt, unfinished, O.—Impossible: nihil iam infectum Metello credens, S.
īnfectus
P. of inficio.
Origins
From Proto-Italic *enfaktos. Equivalent to in- (“not”) + factus, perfect passive participle of faciō (“do, make”). Cognate with Umbrian 𐌀𐌀𐌍𐌚𐌄𐌇𐌕𐌀𐌚 (aanfehtaf).