LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

īnfāmis

īnfāmis (neuter īnfāme)
Classical[ĩːˈfaː.mɪs]Ecclesiastical[iɱˈfaː.mis]

Meaning

  1. two terminationdisreputable, notorious, infamous

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfāmisīnfāmisīnfāme
genitiveīnfāmisīnfāmisīnfāmis
dativeīnfāmīīnfāmīīnfāmī
accusativeīnfāmemīnfāmemīnfāme
ablativeīnfāmīīnfāmīīnfāmī
vocativeīnfāmisīnfāmisīnfāme
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeīnfāmēsīnfāmēsīnfāmia
genitiveīnfāmiumīnfāmiumīnfāmium
dativeīnfāmibusīnfāmibusīnfāmibus
accusativeīnfāmīs
īnfāmēs
īnfāmīs
īnfāmēs
īnfāmia
ablativeīnfāmibusīnfāmibusīnfāmibus
vocativeīnfāmēsīnfāmēsīnfāmia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

infamem facere aliquem
to damage a person's character, bring him into bad odour.

in-fāmis, e, adj. 2. in-fama,
I. of ill report, ill spoken of, disreputable, notorious, infamous (class.): homines ceteris vitiis atque omni dedecore infames, Cic. Clu. 47, 130: Metellus, infamis auctor deserendae Italiae, Liv. 27, 11, 12: captarum pecuniarum suspicione, id. 42, 45, 8: Valens ob lucra et quaestus infamis, Tac. H. 2, 56: filius, Quint. 9, 2, 79: ut inops infamis ne sim, Plaut. Trin. 3, 2, 63.— Of things: domus infamis et pestilens, Plin. Ep. 7, 27, 5: digitus, the middle finger, because used in unbecoming and scornful gestures (cf. Juv. 10, 53), Pers. 2, 33 Gildersleeve ad loc.: tabella, Cic. Div. in Caecil. 7, 24: turpis adulescentia, vita infamis, id. Font. 11, 24: carmen, Ov. R. Am. 254: annus, Liv. 8, 18, 2: Alpes frigoribus, id. 8, 21, 31: scopuli, Hor. C. 1, 3, 20: materia, Gell. 17, 12, 1: quo facto (maledicto) condemnatus infamis efficitur, Paul. Sent. 5, 4, 19.—Adv.: infāmĭ-ter, infamously; only sup.: alicui infamissime adhaerere, Capitol. Pert. 13, 8.

Origins

From in- (“un-, dis-”) + fāma (“repute, fame”) + -is.

Descendants
  • Frenchinfâme
  • Germaninfamfrom French infâme
  • Romanianinfamfrom French infâme
  • Italianinfame
  • Portugueseinfame
  • Spanishinfame

In English words that came into English from īnfāmis

  • infamousīnfāmōsus
  • infamyīnfāmia
  • infameinfamo

Quick answers

What does īnfāmis mean in Latin?
īnfāmis, a adjective, means “disreputable, notorious, infamous”.
How do you pronounce īnfāmis?
In classical Latin, [ĩːˈfaː.mɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iɱˈfaː.mis].
Which English words come from īnfāmis?
English words that go back to Latin īnfāmis include infamous, infamy and infame.