adjectivethird-declension two-termination adjective
īnfāmis
īnfāmis (neuter īnfāme)
Classical[ĩːˈfaː.mɪs]Ecclesiastical[iɱˈfaː.mis]
Meaning
- two terminationdisreputable, notorious, infamous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfāmis | īnfāmis | īnfāme |
| genitive | īnfāmis | īnfāmis | īnfāmis |
| dative | īnfāmī | īnfāmī | īnfāmī |
| accusative | īnfāmem | īnfāmem | īnfāme |
| ablative | īnfāmī | īnfāmī | īnfāmī |
| vocative | īnfāmis | īnfāmis | īnfāme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | īnfāmēs | īnfāmēs | īnfāmia |
| genitive | īnfāmium | īnfāmium | īnfāmium |
| dative | īnfāmibus | īnfāmibus | īnfāmibus |
| accusative | īnfāmīs īnfāmēs | īnfāmīs īnfāmēs | īnfāmia |
| ablative | īnfāmibus | īnfāmibus | īnfāmibus |
| vocative | īnfāmēs | īnfāmēs | īnfāmia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- infamem facere aliquem
- to damage a person's character, bring him into bad odour.
in-fāmis, e, adj. 2. in-fama,
I. of ill report, ill spoken of, disreputable, notorious, infamous (class.):
homines ceteris vitiis atque omni dedecore infames, Cic. Clu. 47, 130: Metellus, infamis auctor deserendae Italiae, Liv. 27, 11, 12: captarum pecuniarum suspicione, id. 42, 45, 8: Valens ob lucra et quaestus infamis, Tac. H. 2, 56: filius, Quint. 9, 2, 79: ut inops infamis ne sim, Plaut. Trin. 3, 2, 63.— Of things: domus infamis et pestilens, Plin. Ep. 7, 27, 5: digitus, the middle finger, because used in unbecoming and scornful gestures (cf. Juv. 10, 53), Pers. 2, 33 Gildersleeve ad loc.: tabella, Cic. Div. in Caecil. 7, 24: turpis adulescentia, vita infamis, id. Font. 11, 24: carmen, Ov. R. Am. 254: annus, Liv. 8, 18, 2: Alpes frigoribus, id. 8, 21, 31: scopuli, Hor. C. 1, 3, 20: materia, Gell. 17, 12, 1: quo facto (maledicto) condemnatus infamis efficitur, Paul. Sent. 5, 4, 19.—Adv.: infāmĭ-ter, infamously; only sup.: alicui infamissime adhaerere, Capitol. Pert. 13, 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īnfāmis e, adj.
2 in + fama, of ill repute, disreputable, notorious, infamous: mulier: auctor deserendae Italiae, L.: scopuli, H.: flagitiis infamem fieri, T.: homines omni dedecore: captarum pecuniarum suspicione, L.: mensa acipensere, H.: terrae caede virorum, O.—Bringing reproach, disgraceful: vita: nuptiae, L.
Origins
From in- (“un-, dis-”) + fāma (“repute, fame”) + -is.
Descendants
- Frenchinfâme
- Germaninfamfrom French infâme
- Romanianinfamfrom French infâme
- Italianinfame
- Portugueseinfame
- Spanishinfame
In English words that came into English from īnfāmis
- infamousīnfāmōsus
- infamyīnfāmia
- infameinfamo