adjectivethird-declension two-termination adjective
inexplēbilis
inexplēbilis (neuter inexplēbile)
Classical[ɪ.nɛkˈspɫeː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.nekˈsplɛː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinsatiable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inexplēbilis | inexplēbilis | inexplēbile |
| genitive | inexplēbilis | inexplēbilis | inexplēbilis |
| dative | inexplēbilī | inexplēbilī | inexplēbilī |
| accusative | inexplēbilem | inexplēbilem | inexplēbile |
| ablative | inexplēbilī | inexplēbilī | inexplēbilī |
| vocative | inexplēbilis | inexplēbilis | inexplēbile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inexplēbilēs | inexplēbilēs | inexplēbilia |
| genitive | inexplēbilium | inexplēbilium | inexplēbilium |
| dative | inexplēbilibus | inexplēbilibus | inexplēbilibus |
| accusative | inexplēbilīs inexplēbilēs | inexplēbilīs inexplēbilēs | inexplēbilia |
| ablative | inexplēbilibus | inexplēbilibus | inexplēbilibus |
| vocative | inexplēbilēs | inexplēbilēs | inexplēbilia |
ĭn-explēbĭlis, e, adj. 2. in-expleo,
I. that cannot be filled, insatiable (class.).
I. Lit.:
inexplebilis potu, Plin. 11, 25, 30, § 88. stomachus, Sen. Ep. 89 fin.; cf.: populi fauces, Cic. Rep. 1, 43, 66.—II. Trop.:
cupiditas, Cic. Tusc. 5, 6, 16: vir inexplebilis virtutis veraeque laudis, Liv. 28, 17, 2: honorum fames, Flor. 3, 21, 6: colloquiorum, Sen. Cons. ad Helv. 15, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-explēbilis e, adj.,
not to be satisfied, insatiable: populi fauces: cupiditas: vir virtutis, L.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininexplēbilis
Latin expleō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin inexplēbilis From in- + expleō (“to fill up, satisfy”) + -bilis.