LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inexōrābilis

inexōrābilis (neuter inexōrābile)
Classical[ɪ.nɛk.soːˈraː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.neɡ.zoˈraː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationrelentless, inexorable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexōrābilisinexōrābilisinexōrābile
genitiveinexōrābilisinexōrābilisinexōrābilis
dativeinexōrābilīinexōrābilīinexōrābilī
accusativeinexōrābileminexōrābileminexōrābile
ablativeinexōrābilīinexōrābilīinexōrābilī
vocativeinexōrābilisinexōrābilisinexōrābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinexōrābilēsinexōrābilēsinexōrābilia
genitiveinexōrābiliuminexōrābiliuminexōrābilium
dativeinexōrābilibusinexōrābilibusinexōrābilibus
accusativeinexōrābilīs
inexōrābilēs
inexōrābilīs
inexōrābilēs
inexōrābilia
ablativeinexōrābilibusinexōrābilibusinexōrābilibus
vocativeinexōrābilēsinexōrābilēsinexōrābilia

ĭn-exōrābĭlis, e, adj.
I. That cannot be moved by entreaty, inexorable (class.).
A. Of persons, constr. with in, adversus, contra, or dat.
(a). With in and acc.: qui inexorabilis in ceteros esse visus sum, Cic. Sull. 31, 87.—
(b). With adversus: adversus te et rem tuam, Liv. 34, 4, 18.—
(g). With contra: contra improbos nocentesque, Gell. 14, 4, 3.—
(d). With dat.: delictis, Tac. A. 11, 18.— (ε) Absol.: ni me inexorabilem faxis, Pac. ap. Non. 184, 4: judices, Cic. Tusc. 1, 5, 10: Achilles, Hor. A. P. 121.—
B. Of inanim. and abstr. things: res, Liv. 2, 3: disciplina, inexorably severe, rigorous, Tac. H. 1, 51: odium, Ov. M. 5, 244: fatum, Verg. G. 2, 491: claustra, Val. Max. 4, 8, 2.— *
II. That cannot be obtained by entreaty: neque inexorabile certe, Quod petimus, Val. Fl. 5, 321.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latininexōrābilis

Latin exōrābilis Latin inexōrābilis From in- + exōrābilis.

Descendants
  • Catalaninexorable
  • Englishinexorable
  • Frenchinexorable
  • Italianinesorabile
  • Portugueseinexorável
  • Romanianinexorabil
  • Spanishinexorable

In English words that came into English from inexōrābilis

  • inexorableinexōrābilis

Quick answers

What does inexōrābilis mean in Latin?
inexōrābilis, a adjective, means “relentless, inexorable”.
How do you pronounce inexōrābilis?
In classical Latin, [ɪ.nɛk.soːˈraː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.neɡ.zoˈraː.bi.lis].
Where does inexōrābilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin inexōrābilis.