LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inermis

inermis (neuter inerme)
Classical[ɪˈnɛr.mɪs]Ecclesiastical[iˈnɛr.mis]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. two terminationunarmed, defenceless
  2. two terminationtoothless

Latīnē defined in Latin in our graded readers

sine armīs.
inermis -e — in Mille Verba, Bellum et Arma

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinermisinermis
inerma
inerme
inermum
genitiveinermisinermis
inermae
inermis
dativeinermī
inermō
inermī
inermae
inermī
inermō
accusativeinermem
inermum
inermem
inermam
inerme
inermum
ablativeinermī
inermō
inermī
inermā
inermī
inermō
vocativeinermisinermis
inerma
inerme
inermum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinermēsinermēs
inermae
inermia
inerma
genitiveinermium
inermōrum
inermium
inermārum
inermium
inermōrum
dativeinermibusinermibusinermibus
accusativeinermīs
inermēs, inermōs
inermīs
inermēs, inermās
inermia
inerma
ablativeinermibusinermibusinermibus
vocativeinermēsinermēs
inermae
inermia
inerma

ĭn-ermis, e, and in-ermus, a, um (v. Neue, Formenl. 2, p. 88), adj. 2. in-arma,
I. unarmed, without weapons, defenceless.
I. Form inermis.
A. Lit.: si spoliatum, inermem recepisset Antonium, Cic. Fam. 12, 10, 3: inermibus vim facere (opp. arma. tis), id. Caecin. 22, 63; cf. ib. 12; 61, 60 sq.: milites, Caes. B. G. 3, 29: manus peditum inermium, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 3: praedas ex agro inermi ac nudo praesidiis agens, Liv. 29, 4, 7; cf. Plin. 5, 9, 10, § 51: frater tendebat inermes infelix palmas, Verg. A. 10, 595; 11, 414; 674: inermia frustra bracchia tendens, Ov. M. 5, 175.—
2. Transf.: legati, without an army, Tac. H. 2, 81; cf. id. ib. 1, 11; 3, 5: gingiva, toothless, Juv. 10, 200: virus, weak, Prud. Cath. 3, 154.—
B. Trop.: carmen, i. e. that wounds no one, harmless, Ov. Ib. 2; cf. Prop. 4, 6, 32: in altera philosophiae parte inermis ac nudus est, unprepared, not well versed, Cic. Fin. 1, 7, 22: omnia tractanda putabat inermi justitia, Juv. 4, 80.—
II. Form inermus: cum paucis inermis (al. inermibus), Cic. Fam. 11, 12, 1: magna multitudo sed inermorum, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 1: ab inermis pedibus, Sall. J. 107, 1 (in other passages of Sall. the read. is dub.; cf. Kritz, J. 113, 6; Fabri, ib. 94, 2).

Origins

From Proto-Italic *enarmis. By surface analysis, arma + in- -is.

Descendants
  • Catalaninerme
  • Frenchinerme
  • Italianinerme
  • Occitaninèrme
  • Portugueseinerme
  • Spanishinerme
  • Galicianinerme

Quick answers

What does inermis mean in Latin?
inermis, a adjective, means “unarmed, defenceless; toothless”.
How do you pronounce inermis?
In classical Latin, [ɪˈnɛr.mɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɛr.mis].