adjectivethird-declension two-termination adjective
inermis
inermis (neuter inerme)
Classical[ɪˈnɛr.mɪs]Ecclesiastical[iˈnɛr.mis]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- two terminationunarmed, defenceless
- two terminationtoothless
Latīnē defined in Latin in our graded readers
sine armīs.inermis -e — in Mille Verba, Bellum et Arma
sine armīsinermis -e — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 5
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inermis | inermis inerma | inerme inermum |
| genitive | inermis | inermis inermae | inermis |
| dative | inermī inermō | inermī inermae | inermī inermō |
| accusative | inermem inermum | inermem inermam | inerme inermum |
| ablative | inermī inermō | inermī inermā | inermī inermō |
| vocative | inermis | inermis inerma | inerme inermum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inermēs | inermēs inermae | inermia inerma |
| genitive | inermium inermōrum | inermium inermārum | inermium inermōrum |
| dative | inermibus | inermibus | inermibus |
| accusative | inermīs inermēs, inermōs | inermīs inermēs, inermās | inermia inerma |
| ablative | inermibus | inermibus | inermibus |
| vocative | inermēs | inermēs inermae | inermia inerma |
ĭn-ermis, e, and in-ermus, a, um (v. Neue, Formenl. 2, p. 88), adj. 2. in-arma,
I. unarmed, without weapons, defenceless.
I. Form inermis.
A. Lit.:
si spoliatum, inermem recepisset Antonium, Cic. Fam. 12, 10, 3: inermibus vim facere (opp. arma. tis), id. Caecin. 22, 63; cf. ib. 12; 61, 60 sq.: milites, Caes. B. G. 3, 29: manus peditum inermium, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 3: praedas ex agro inermi ac nudo praesidiis agens, Liv. 29, 4, 7; cf. Plin. 5, 9, 10, § 51: frater tendebat inermes infelix palmas, Verg. A. 10, 595; 11, 414; 674: inermia frustra bracchia tendens, Ov. M. 5, 175.— 2. Transf.:
legati, without an army, Tac. H. 2, 81; cf. id. ib. 1, 11; 3, 5: gingiva, toothless, Juv. 10, 200: virus, weak, Prud. Cath. 3, 154.—B. Trop.:
carmen, i. e. that wounds no one, harmless, Ov. Ib. 2; cf. Prop. 4, 6, 32: in altera philosophiae parte inermis ac nudus est, unprepared, not well versed, Cic. Fin. 1, 7, 22: omnia tractanda putabat inermi justitia, Juv. 4, 80.— II. Form inermus:
cum paucis inermis (al. inermibus), Cic. Fam. 11, 12, 1: magna multitudo sed inermorum, Lepid. ap. Cic. Fam. 10, 34, 1: ab inermis pedibus, Sall. J. 107, 1 (in other passages of Sall. the read. is dub.; cf. Kritz, J. 113, 6; Fabri, ib. 94, 2).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
inermis e, adj.
2 in+arma, unarmed, without weapons, defenceless: tribunus: milites, Cs.: latrones, S.: inermis Constitit, V.: ex agro inermi ac nudo praesidiis, L.: me lupus Fugit inermem, H.: bracchia, O.: gingiva, toothless, Iu.—Fig.: in alterā philosophiae parte, unversed: iustitia, unarmed, Iu.: carmen, without a sting, O.
Origins
From Proto-Italic *enarmis. By surface analysis, arma + in- -is.
Descendants
- Catalaninerme
- Frenchinerme
- Italianinerme
- Occitaninèrme
- Portugueseinerme
- Spanishinerme
- Galicianinerme