adjectivethird-declension two-termination adjective
inēlū̆ctābilis
inēlū̆ctābilis (neuter inēlū̆ctābile)
Classical[ɪ.neː.ɫuːkˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.ne.lukˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationInsurmountable.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābile |
| genitive | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābilis |
| dative | inēlū̆ctābilī | inēlū̆ctābilī | inēlū̆ctābilī |
| accusative | inēlū̆ctābilem | inēlū̆ctābilem | inēlū̆ctābile |
| ablative | inēlū̆ctābilī | inēlū̆ctābilī | inēlū̆ctābilī |
| vocative | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābilis | inēlū̆ctābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilia |
| genitive | inēlū̆ctābilium | inēlū̆ctābilium | inēlū̆ctābilium |
| dative | inēlū̆ctābilibus | inēlū̆ctābilibus | inēlū̆ctābilibus |
| accusative | inēlū̆ctābilīs inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilīs inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilia |
| ablative | inēlū̆ctābilibus | inēlū̆ctābilibus | inēlū̆ctābilibus |
| vocative | inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilēs | inēlū̆ctābilia |
ĭn-ēluctābĭlis, e, adj.,
I. from which one cannot extricate one's self, unavoidable, inevitable (poet. and post-Aug.).
I. Lit.:
caenum, Stat. Th. 9, 502.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-ēlūctābilis e, adj.,
not to be escuped, inevitable: tempus, V.: fatum, V.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininēlū̆ctābilis
Latin ēlū̆ctābilis Latin inēlū̆ctābilis From in- (“un-, in-, not”) + ēlū̆ctābilis (“surmountable”).
Descendants
- Englishineluctable
- Frenchinéluctable
- Italianineluttabile
- Portugueseinelutável