adjectivefirst/second-declension adjective
inductōrius
inductōrius (feminine inductōria, neuter inductōrium)
Classical[ɪn.dʊkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in.dukˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivemisleading
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inductōrius | inductōria | inductōrium |
| genitive | inductōriī | inductōriae | inductōriī |
| dative | inductōriō | inductōriae | inductōriō |
| accusative | inductōrium | inductōriam | inductōrium |
| ablative | inductōriō | inductōriā | inductōriō |
| vocative | inductōrie | inductōria | inductōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inductōriī | inductōriae | inductōria |
| genitive | inductōriōrum | inductōriārum | inductōriōrum |
| dative | inductōriīs | inductōriīs | inductōriīs |
| accusative | inductōriōs | inductōriās | inductōria |
| ablative | inductōriīs | inductōriīs | inductōriīs |
| vocative | inductōriī | inductōriae | inductōria |
inductōrĭus, a, um, adj. id.,
I. misleading, August. contr. Acad. 1, 4.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin inductōrius From inductor + -ius.