adjectivethird-declension two-termination adjective
inductibilis
inductibilis (neuter inductibile)
Classical[ɪn.dʊkˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in.dukˈtiː.bi.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationthat may be drawn or smeared over a thing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inductibilis | inductibilis | inductibile |
| genitive | inductibilis | inductibilis | inductibilis |
| dative | inductibilī | inductibilī | inductibilī |
| accusative | inductibilem | inductibilem | inductibile |
| ablative | inductibilī | inductibilī | inductibilī |
| vocative | inductibilis | inductibilis | inductibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inductibilēs | inductibilēs | inductibilia |
| genitive | inductibilium | inductibilium | inductibilium |
| dative | inductibilibus | inductibilibus | inductibilibus |
| accusative | inductibilīs inductibilēs | inductibilīs inductibilēs | inductibilia |
| ablative | inductibilibus | inductibilibus | inductibilibus |
| vocative | inductibilēs | inductibilēs | inductibilia |
inductĭbĭlis, e, adj. induco,
I. that may be drawn or smeared over a thing (late Lat.), Cael. Aur. Acut. 2, 37, 201; 203.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin inductibilis From indūcō (“lead, bring in”) + -bilis.