adjectivefirst/second-declension adjective
indiscrētus
indiscrētus (feminine indiscrēta, neuter indiscrētum, adverb indiscrētē or indiscrētim)
Classical[ɪn.dɪsˈkreː.tʊs]Ecclesiastical[in.disˈkrɛː.tus]
Meaning
- adjectivepost Augustanunseparated, undivided, closely connected
Agrī cultūram prīmō propter paupertātem maximē indiscrētam habēbant, quod ā pāstōribus quī erant ortī in eōdem agrō et serēbant et pāscēbant; quæ posteā crēvērunt pecūlia dīvīsērunt, ac factum ut dīcerentur aliī agricolæ, aliī pāstōrēs.
At first, they held the cultivation of the land in a very disorganized manner because of their poverty, since those who had sprung from the same land both sowed and grazed there; later, as their wealth grew, they divided it, and so it happened that some were called farmers and others shepherds.116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 3.1.7 - adjectivefigurativelypost Augustanindistinguishable, not capable of being told apart
Vōs etiam, geminī, Rutulīs cecidistis in arvīs, ¶ Daucia, Lārīdē Thymberque, simillima prōlēs, ¶ indiscrēta suīs grātusque parentibus error; ¶ at nunc dūra dedit vōbīs discrīmina Pallās. 1951 translation by Rolfe Humphries And then he saw twin brothers, sons of Daucus, ¶ Named Thymber and Larides, whom their kinsmen ¶ Could never tell apart, and their own parents ¶ Made fond mistakes about them.
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 10.391–392
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indiscrētus | indiscrēta | indiscrētum |
| genitive | indiscrētī | indiscrētae | indiscrētī |
| dative | indiscrētō | indiscrētae | indiscrētō |
| accusative | indiscrētum | indiscrētam | indiscrētum |
| ablative | indiscrētō | indiscrētā | indiscrētō |
| vocative | indiscrēte | indiscrēta | indiscrētum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indiscrētī | indiscrētae | indiscrēta |
| genitive | indiscrētōrum | indiscrētārum | indiscrētōrum |
| dative | indiscrētīs | indiscrētīs | indiscrētīs |
| accusative | indiscrētōs | indiscrētās | indiscrēta |
| ablative | indiscrētīs | indiscrētīs | indiscrētīs |
| vocative | indiscrētī | indiscrētae | indiscrēta |
in-discrētus, a, um, adj.,
I. unseparated, undivided, closely connected (syn. indivisus; mostly post-Aug.).
I. Lit.:
agricultura, Varr. R. R. 3, 1, 7: quibusdam indiscretum caput, ut cancris, Plin. 11, 37, 46, § 129; 16, 29, 43, § 84: suum cuique sanguinem indiscretum, sed maxime principibus, i. e. to every one those of his own blood are most inseparably united, closely connected, Tac. H. 4, 52; cf.: juncta ista atque indiscreta sunt, Quint. 1, 2, 3; and: ita inter se conexa et indiscreta, id. 10, 1, 2. — II. Trop.
A. Undistinguished, without distinction:
quidam indiscretis his nominibus utuntur, Cels. 4, 3: multos occidere indiscretos, Sen. Clem. 1, 26.— B. Undistinguishable:
imagines similitudinis indiscretae, Plin. 35, 10, 36, § 88: indiscreta veri (canis) similitudo, id. 34, 7, 17, § 38: proles suis, Verg. A. 10, 392: vita feris, Claud. Rapt. Pros. 3, 44: concolor exustis atque indiscretus harenis Ammodytes, Luc. 9, 715: sicut in gregibus pecudum, confusa et indiscreta omnia, Lact. Epit. 38, 3: dignitas, alike, equal, Cod. Th. 6, 7, 1.— C. Act., not distinguishing, random, indiscreet:
familiaritas, Sid. Ep. 7, 9. — Advv.: indiscrētē and indiscrē-tim, without distinction, alike, indiscriminately. 1. Form indiscrete (post-Aug.):
ut avium et animalium vocis edatur imitatio, Plin. 11, 37, 65, § 174: repleta subsellia Circi, Spart. Nigr. 3.—* 2. Form indiscretim: ad saeculares indices debere deduci, Cod. Th. 16, 2, 47; Sol. 30.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-discrētus adj.,
undistinguishable, not known apart: proles suis, V.: voces, confused, Ta.
Origins
From in- + discrētus.
In English words that came into English from indiscrētus
- indiscreteindiscrētus