indigeō
Meaning
- to need, want, require, lack
- to long for, desire
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Carere · Egere · Indigere
1. Carere (from κείρειν) relates to a desirable possession, in opp. to habere, Cic. Tusc. i. 36; whereas egere and indigere, to a necessary and indispensable possession, in opp. to abundare, Lucil. Fr. Sat. viii. Senec. Vit. B. 7. Voluptate virtus sæpe caret, nunquam indiget. Epist. 9. Sapiens eget nulla re; egere enim necessitatis est. Cic. Ep. ad. Qu. Fr. i. 3, 2. Nunc commisi, ut me vivo careres, vivo me aliis indigeres. 2. Egere (from χάω, χαίνω ἀχήν) denotes, objectively, the state of need, in opp. to uti, Cato ap. Gell. xiii. 23; indigere, subjectively, the galling sense of need, and eager longing to satisfy it. (iii. 113.)
Conjugation conjugation 2 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indigeō | indigēbam | indigēbō | indiguī | indigueram | indiguerō |
| 2nd sg. | indigēs | indigēbās | indigēbis | indiguistī | indiguerās | indigueris |
| 3rd sg. | indiget | indigēbat | indigēbit | indiguit | indiguerat | indiguerit |
| 1st pl. | indigēmus | indigēbāmus | indigēbimus | indiguimus | indiguerāmus | indiguerimus |
| 2nd pl. | indigētis | indigēbātis | indigēbitis | indiguistis | indiguerātis | indigueritis |
| 3rd pl. | indigent | indigēbant | indigēbunt | indiguērunt indiguēre | indiguerant | indiguerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indigeam | indigērem | indiguerim | indiguissem |
| 2nd sg. | indigeās | indigērēs | indiguerīs | indiguissēs |
| 3rd sg. | indigeat | indigēret | indiguerit | indiguisset |
| 1st pl. | indigeāmus | indigērēmus | indiguerīmus | indiguissēmus |
| 2nd pl. | indigeātis | indigērētis | indiguerītis | indiguissētis |
| 3rd pl. | indigeant | indigērent | indiguerint | indiguissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | indigētur | indigēbātur | indigēbitur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | indigentur | indigēbantur | indigēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | indigeātur | indigērētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | indigeantur | indigērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | indigē | — |
| pres. 2nd pl. | indigēte | — |
| fut. 2nd sg. | indigētō | — |
| fut. 3rd sg. | indigētō | indigētor |
| fut. 2nd pl. | indigētōte | — |
| fut. 3rd pl. | indigentō | indigentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | indigēre | indigērī |
| perfect infinitive | indiguisse | — |
| present participle | indigēns | — |
| future participle | — | indigendum indigenda, indigendā, indigendae, indigendam, indigendārum, indigendās, indigende, indigendīs, indigendōrum, indigendōs, indigendus |
bona existimatione, Cic. Rosc. Com. 15, 44: pecunia, Nep. Ages. 7: medicina, id. Att. 21: iis rebus, quae ad oppugnationem castrorum sunt usui, Caes. B. C. 4, 35: cibo, Suet. Galb. 7: constantia inter dubia, Tac. H. 3, 73: pecunia, Val. Max. 7, 2, ext. 9.— ingenii et virtutis, Cic. Fam. 6, 4, 2: indigeo tui consilii, id. Att. 12, 35, 2: alterius, id. Lael. 14, 51.— cum praesidio earum (avium) indigetur, Plin. 10, 27, 39, § 75: fruges indigebant tecto, Col. 12 praef. § 3: pax et quies bonis artibus indigent, Tac. H. 4, 1; 4, 51; Suet. Aug. 29. — nihil, Varr. L. L. 5, § 92 Müll.—hoc plane indigeo discere, Gell. 4, 1, 6.—non auri, non argenti, non ceterarum rerum indigere, Cic. Sull. 8, 25.—Hence, indĭgens, entis, P. a., in want of, needing any thing quid enim? Africanus indigens mei? minime hercle: at ne ego quidem illius, Cic. Lael. 9, 30: alienarum opum, Nep. Reg. 3: praesidii, Auct. B. Hisp. 17.— cotes oleo indigentes, Plin. 36, 22, 47, § 164: disceptatio multā curā indigens, Gell. 14, 2, 13.— indigentibus benigne facere, Cic. Off. 2, 15, 52; id. Fin. 2, 35, 118.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From indu- + egeō (“to lack, want”).
- Italianindigere