LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

indecōrus

indecōrus (feminine indecōra, neuter indecōrum)
Classical[ɪn.dɛˈkoː.rʊs]Ecclesiastical[in.deˈkɔː.rus]

Meaning

  1. adjectiveunbecoming, unseemly, indecorous
  2. adjectivedisgraceful, shameful
  3. adjectiveunsightly

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeindecōrusindecōraindecōrum
genitiveindecōrīindecōraeindecōrī
dativeindecōrōindecōraeindecōrō
accusativeindecōrum
indecorem
indecōram
indecorem
indecōrum
ablativeindecōrōindecōrāindecōrō
vocativeindecōreindecōraindecōrum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeindecōrī
indecorēs
indecōrae
indecorēs
indecōra
indecoria
genitiveindecōrōrum
indecorium
indecōrārum
indecorium
indecōrōrum
indecorium
dativeindecōrīs
indecoribus
indecōrīs
indecoribus
indecōrīs
indecoribus
accusativeindecōrōs
indecorēs
indecōrās
indecorēs
indecōra
indecoria
ablativeindecōrīs
indecoribus
indecōrīs
indecoribus
indecōrīs
indecoribus
vocativeindecōrī
indecorēs
indecōrae
indecorēs
indecōra
indecoria

in-dĕcōrus, a, um, adj.,
I. unbecoming, unseemly, indecorous, disgraceful, shameful, unsightly (class.): quod animo magno fit, id dignum viro et decorum videtur: quod contra, id ut turpe, sic indecorum, Cic. Off. 1, 27, 94: nihil malum nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, etc., id. Fin. 3, 4, 14: indecorum est, de stillicidiis cum dicas, amplissimis verbis et locis uti communibus, id. Or. 21, 72: studia saeculo, Plin. Pan. 46, 4: gestus, Quint. 1, 10, 35: uva visu, Plin. 14, 2, 4, § 28: visus, id. 13, 12, 24, § 79: haud indecoros motus dare, Liv. 7, 2, 4.— Plur. as subst.: indĕcōrae, ārum, f. (sc. feminae), ill-favored women, Cic. Att. 9, 10, 2.—Hence, adv.: indĕcōrē, unbecomingly, indecently (class.): ne quid indecore, effeminateque faciat, Cic. Off. 1, 4, 14: quam minime indecore facere, id. ib. 1, 31, 114: haud indecore, Tac. H. 5, 23.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinindecōrus

Proto-Indo-European *deḱ-der. Proto-Indo-European *dḱeh₁yéti Proto-Italic *dekējeti Proto-Italic *dekēt Latin decet Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin decor Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-os Proto-Italic *-os Archaic Latin -os Latin -us Latin decōrus Latin indecōrus From in- + decōrus.

Quick answers

What does indecōrus mean in Latin?
indecōrus, a adjective, means “unbecoming, unseemly, indecorous; disgraceful, shameful; unsightly”.
How do you pronounce indecōrus?
In classical Latin, [ɪn.dɛˈkoː.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in.deˈkɔː.rus].
Where does indecōrus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin indecōrus.