LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

indāgō1

indāgō f (genitive indāginis)
Classical[ɪnˈdaː.ɡoː]Ecclesiastical[inˈdaː.ɡo]

Meaning

  1. an encircling, enclosing of wild animals using nets
  2. a surrounding of enemies
  3. an investigation, examining
  4. Late Latina judicial inquiry
  5. Medieval Latinan enclosure (territory); a park (land set aside for hunting) or forest
  6. Medieval Latina march (border country)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeindāgōindāginēs
genitiveindāginisindāginum
dativeindāginīindāginibus
accusativeindāginemindāginēs
ablativeindāgineindāginibus
vocativeindāgōindāginēs

indāgo, ĭnis, f.,
I. an encircling, enclosing (mostly post - Aug.).
I. Lit., of surrounding wild beasts with nets, in hunting: dum trepidant alae, saltusque indagine cingunt, Verg. A. 4, 121: densos indagine colles Claudere, Tib. 4, 3, 7: rates captae quasi per indaginem, Flor. 4, 2, 32: indaginis modo sylvas persultare, Tac. Agr. 37. —
B. Transf., an enclosing, surrounding of enemies: efferam gentem, ritu ferarum, quasi indagine debellabat, Flor. 4, 12, 48; cf. id. 3, 6, 11; so, velut indagine aliquem insidiis circumdare, Hirt. B. G. 8, 18; cf.: cum praemissus eques velut indagine dissipatos Samnites ageret, Liv. 7, 37, 14: vastaque feras indagine claudit, Luc. 6, 42: (delatores) in illa poenarum indagine inclusos, Plin. Pan. 35, 2.—Of legacy-hunting: testamenta et orbos velut indagine capi, Tac. A. 13, 42.—
II. Trop., a searching into, examining after, investigation: multis persuasisse doctrinae indaginibus, Plin. 9, 7, 6, § 16: cupediarum, Gell. 7, 16, 6: ampliorem exposcere indaginem, Cod. Just. 4, 31, 14: consilium occulta scrutari indagine, Amm. 15, 5, 30.

Origins

Descendants
  • Italianindagine
  • Spanishandénfrom Vulgar Latin *andagĭne
  • Emilianindâgin
  • Galicianandainafrom Vulgar Latin *andagĭne
verbfirst conjugation
indāgō2
indāgō (present infinitive indāgāre, perfect active indāgāvī, supine indāgātum)
Classical[ɪnˈdaː.ɡoː]Ecclesiastical[inˈdaː.ɡo]

Meaning

  1. to track, trace, hunt by tracking
  2. to explore, investigate, search into

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Quærere · Scrutari · Rimari · Investigare · Indagare

1. Quærere denotes seeking, in a general sense, as the wish and want to get at something; whereas scrutari, rimari, investigare, and indagare, involve the accessory notion of taking pains. 2. Scrutari and rimari mean to search for something hidden; scrutari (from γρύτη) by rummaging, with evident interest and eagerness; rimari, by digging for, with evident exertion and skill on the part of the searcher; whereas investigare and indagare mean to search after something at a distance; investigare, like the huntsman, who cautiously follows the visible track of the wild animal; indagare (from δέχεσθαι, δήειν) like the hound who, guided by instinct, follows the scent. Curt. ix. 10. 11. Famem sentire cœperunt, radices palmarum ubique rimantes: comp. with ix. 9. 5. Scrutati omnia tuguria tandem latentes reperere. Or, Tac. Ann. vi. 3. Rimans secreta omnium; that is, what were intentionally kept secret; with xii. 52. Quasi finem principis per Chaldæos scrutaretur; which was done without opposition. (v. 121.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.indāgōindāgābamindāgābōindāgāvīindāgāveramindāgāverō
indāgārō
2nd sg.indāgāsindāgābāsindāgābisindāgāvistī
indāgāstī
indāgāverās
indāgārās
indāgāveris
3rd sg.indāgatindāgābatindāgābitindāgāvitindāgāverat
indāgārat
indāgāverit
indāgārit
1st pl.indāgāmusindāgābāmusindāgābimusindāgāvimusindāgāverāmusindāgāverimus
indāgārimus
2nd pl.indāgātisindāgābātisindāgābitisindāgāvistis
indāgāstis
indāgāverātis
indāgārātis
indāgāveritis
indāgāritis
3rd pl.indāgantindāgābantindāgābuntindāgāvērunt
indāgāvēre, indāgārunt
indāgāverant
indāgārant
indāgāverint
indāgārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.indāgemindāgāremindāgāverim
indāgārim
indāgāvissem
indāgāssem
2nd sg.indāgēsindāgārēsindāgāverīsindāgāvissēs
indāgāssēs
3rd sg.indāgetindāgāretindāgāverit
indāgārit
indāgāvisset
indāgāsset
1st pl.indāgēmusindāgārēmusindāgāverīmus
indāgārīmus
indāgāvissēmus
indāgāssēmus
2nd pl.indāgētisindāgārētisindāgāverītis
indāgārītis
indāgāvissētis
indāgāssētis
3rd pl.indāgentindāgārentindāgāverint
indāgārint
indāgāvissent
indāgāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.indāgorindāgābarindāgābor
2nd sg.indāgāris
indāgāre
indāgābāris
indāgābāre
indāgāberis
indāgābere
3rd sg.indāgāturindāgābāturindāgābitur
1st pl.indāgāmurindāgābāmurindāgābimur
2nd pl.indāgāminīindāgābāminīindāgābiminī
3rd pl.indāganturindāgābanturindāgābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.indāgerindāgārer
2nd sg.indāgēris
indāgēre
indāgārēris
indāgārēre
3rd sg.indāgēturindāgārētur
1st pl.indāgēmurindāgārēmur
2nd pl.indāgēminīindāgārēminī
3rd pl.indāgenturindāgārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.indāgāindāgāre
pres. 2nd pl.indāgāteindāgāminī
fut. 2nd sg.indāgātōindāgātor
fut. 3rd sg.indāgātōindāgātor
fut. 2nd pl.indāgātōte—
fut. 3rd pl.indāgantōindāgantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveindāgāreindāgārī
indāgārier
perfect infinitiveindāgāvisse
indāgāsse
indāgātum esse
future infinitiveindāgātūrum esseindāgātum īrī
present participleindāgāns
indāgante, indāgantem, indāgantēs, indāgantī, indāgantia, indāgantibus, indāgantis, indāgantīs, indāgantium
—
perfect participle—indāgātus
indāgāta, indāgātā, indāgātae, indāgātam, indāgātārum, indāgātās, indāgātī, indāgātōrum, indāgātōs
future participleindāgātūrus
indāgātūra, indāgātūrā, indāgātūrae, indāgātūram, indāgātūrārum, indāgātūrās, indāgātūre, indāgātūrī, indāgātūrīs, indāgātūrō, indāgātūrōrum, indāgātūrōs, indāgātūrum
indāgandus
indāganda, indāgandā, indāgandae, indāgandam, indāgandārum, indāgandās, indāgande, indāgandīs, indāgandōrum, indāgandōs
gerundindāgandī, indāgandō, indāgandumsupineindāgātum, indāgātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nomina enodare or verborum origines quaerere, indagare
to give the etymological explanation of words.

indāgo, āvi, ātum, āre (
I. dep. form indagatur, Varr. L. L. 5, § 94 Müll.), v. a., to trace out, track, as dogs in hunting (syn.: vestigo, scrutor; class.).
I. Lit.: canis natus ad indagandum, Cic. Fin. 2, 13, 39: feras, Varr. L. L. 5, § 94 Müll.: quae tactu quaeque naribus auribusque et oculis indagantur, Col. 3, 10, 9.—So of hunting in gen.: bestiarum cubilia, Sen. Vit. Beat. 14, 4.—
II. Trop., to search into, investigate, explore; hunt for, strive to obtain: neu rem ipsam indaget, si, etc., Plaut. Trin. 3, 3, 26; cf.: eo si pacto posset indagarier mulier, be traced, id. Merc. 3, 4, 38: indagare et odorari quid cuique opus esset, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 135: indicia communis exitii, id. Mil. 37, 103: inusitatas vias, id. Or. 3, 11: de re publica, id. Att. 2, 4, 4: clementiam misericordiamque apud judices, Gell. 6, 3, 18: intervalla siderum a terra, Plin. 2, 21, 19, § 80: sepulchrum (Archimedis), Cic. Tusc. 5, 23, 64.

Origins

From indu + agō.

Descendants
  • Catalanindagar
  • Englishindagate
  • Italianindagare
  • Portugueseindagar
  • Spanishindagar
  • Asturianindagar
  • Galicianindagar
  • Polishindagować

Quick answers

What does indāgō mean in Latin?
indāgō, a noun, means “an encircling, enclosing of wild animals using nets; a surrounding of enemies; an investigation, examining”.
What is the genitive of indāgō?
The genitive singular is indāginis. indāgō is feminine, third declension.
How do you pronounce indāgō?
In classical Latin, [ɪnˈdaː.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [inˈdaː.ɡo].