verbthird (-iō variant) conjugation
incutiō
incutiō (present infinitive incutere, perfect active incussī, supine incussum)
Classical[ɪŋˈkʊ.ti.oː]Ecclesiastical[iŋˈkut.t͡si.o]
Meaning
- to strike on, against, into
“Incute vim ventīs submersāsque obrue puppēs,
“Strike force against [them] with [your] winds, sink and overwhelm [the Trojan] ship-decks, and otherwise drive [their fleet] in divergent [directions] and dislocate [the sailors’] bodies in the deepest sea.” (Juno wants Aeolus (son of Hippotes), King of the Winds, to destroy the Trojan fleet now sailing to Italy. Note: The phrases “submersasque obrue” and “diversos et disice” both exemplify prolepsis, a reversal of the normal order of events.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.69–70 - to inspire with, inflict, excite
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incutiō | incutiēbam | incutiam | incussī | incusseram | incusserō |
| 2nd sg. | incutis | incutiēbās | incutiēs | incussistī | incusserās | incusseris |
| 3rd sg. | incutit | incutiēbat | incutiet | incussit | incusserat | incusserit |
| 1st pl. | incutimus | incutiēbāmus | incutiēmus | incussimus | incusserāmus | incusserimus |
| 2nd pl. | incutitis | incutiēbātis | incutiētis | incussistis | incusserātis | incusseritis |
| 3rd pl. | incutiunt | incutiēbant | incutient | incussērunt incussēre | incusserant | incusserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incutiam | incuterem | incusserim | incussissem |
| 2nd sg. | incutiās | incuterēs | incusserīs | incussissēs |
| 3rd sg. | incutiat | incuteret | incusserit | incussisset |
| 1st pl. | incutiāmus | incuterēmus | incusserīmus | incussissēmus |
| 2nd pl. | incutiātis | incuterētis | incusserītis | incussissētis |
| 3rd pl. | incutiant | incuterent | incusserint | incussissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incutior | incutiēbar | incutiar |
| 2nd sg. | incuteris incutere | incutiēbāris incutiēbāre | incutiēris incutiēre |
| 3rd sg. | incutitur | incutiēbātur | incutiētur |
| 1st pl. | incutimur | incutiēbāmur | incutiēmur |
| 2nd pl. | incutiminī | incutiēbāminī | incutiēminī |
| 3rd pl. | incutiuntur | incutiēbantur | incutientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incutiar | incuterer |
| 2nd sg. | incutiāris incutiāre | incuterēris incuterēre |
| 3rd sg. | incutiātur | incuterētur |
| 1st pl. | incutiāmur | incuterēmur |
| 2nd pl. | incutiāminī | incuterēminī |
| 3rd pl. | incutiantur | incuterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incute | incutere |
| pres. 2nd pl. | incutite | incutiminī |
| fut. 2nd sg. | incutitō | incutitor |
| fut. 3rd sg. | incutitō | incutitor |
| fut. 2nd pl. | incutitōte | — |
| fut. 3rd pl. | incutiuntō | incutiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incutere | incutī |
| perfect infinitive | incussisse | incussum esse |
| future infinitive | incussūrum esse | incussum īrī |
| present participle | incutiēns | — |
| perfect participle | — | incussus incussa, incussā, incussae, incussam, incussārum, incussās, incusse, incussīs, incussō, incussōrum, incussōs |
| future participle | incussūrus incussūra, incussūrā, incussūrae, incussūram, incussūrārum, incussūrās, incussūre, incussūrī, incussūrīs, incussūrō, incussūrōrum, incussūrōs, incussūrum | incutiendus incutiundus, incutienda, incutiendā, incutiendae, incutiendam, incutiendārum, incutiendās, incutiende, incutiendīs, incutiendōrum, incutiendōs |
gerundincutiendī, incutiendō, incutiendumsupineincussum, incussū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- religionem alicui afferre, inicere, incutere
- to inspire some one with religious scruples.
- timorem, terrorem alicui inicere, more strongly incutere
- to inspire fear, terror.
incŭtĭo, cussi, cussum, ĕre, v. a. inquatio,
I. to strike upon or against (syn.: impingo, illido, infligo; class.; in Cic. only in the trop. signif.).
I. Lit.:
scipionem in caput alicujus, Liv. 5, 41, 9: pedem terrae, to strike or dash against, Quint. 2, 12, 10: pollicem limini cubiculi, Plin. 7, 53, 54, § 181: tignum capiti, Juv. 3, 246: incutiebantur puppibus prorae, Curt. 9, 9: incussi articuli, i. e. injured by a blow, Plin. 30, 9, 23, § 78.—Hence, subst.: incussa, ōrum, n. plur., bruised or injured parts, Plin. 29, 2, 9, § 33; 22, 14, 16, § 37.— B. Transf., to throw, cast, hurl:
tormentis faces et hastas, Tac. A. 13, 39: tela saxaque, id. H. 3, 31: imber grandinem incutiens, Curt. 8, 4, 5: colaphum, to give a box on the ear, Juv. 9, 5. — II. Trop.
A. To strike into, to inspire with, inflict, excite, produce terror, disturbance, etc.
(a). With dat.: multis magnum metum, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 4, 2:
terrorem alicui, Cic. Univ. 10 fin.: religionem animo, Liv. 22, 42, 9: alicui foedum nuntium, bring bad news, id. 2, 8, 7: animis subitam formidinem, Curt. 4, 13, 13: ingentem animo sollicitudinem, id. 3, 6, 5: desiderium urbis, Hor. Ep. 1, 14, 22: ne forte negoti Incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum, should occasion trouble, id. S. 2, 1, 80. — (b). Without dat.:
timor incutitur aut ex ipsorum periculis aut ex communibus, Cic. de Or. 2, 51, 209. — B. To shake, cause to tremble:
crebrior incussit mentem pavor, Val. Fl. 5, 551.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incutiō cussī, cussus, ere
in+quatio, to wield against, cause to strike: imber grandinem incu<*> tiens, Cu.: colaphum servo, box the ear, Iu.: Gallo scipione in caput incusso, L.—Fig., to strike into, inspire with, inflict, excite, produce: timor incutitur ex ipsorum periculis: terrorem rationis expertibus: tibi pudorem, make blush, H.: consuli foedum nuntium, bring bad news, L.: vim ventis, V.: animis formidinem, Cu.: negoti tibi quid, make trouble, H.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincutiō
Latin quatiō Latin incutiō From in- + quatiō (“to shake”).
Descendants
- Italianincutere
- Portugueseincutir