adjectivefirst/second-declension adjective
incultus1
incultus (feminine inculta, neuter incultum, comparative incultior)
Classical[ɪŋˈkʊɫ.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkul.tus]
Meaning
- adjectiveuntilled, uncultivated
- adjectiveneglected
- adjectiveunadorned, unpolished
8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia 1.1.3
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incultus | inculta | incultum |
| genitive | incultī | incultae | incultī |
| dative | incultō | incultae | incultō |
| accusative | incultum | incultam | incultum |
| ablative | incultō | incultā | incultō |
| vocative | inculte | inculta | incultum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incultī | incultae | inculta |
| genitive | incultōrum | incultārum | incultōrum |
| dative | incultīs | incultīs | incultīs |
| accusative | incultōs | incultās | inculta |
| ablative | incultīs | incultīs | incultīs |
| vocative | incultī | incultae | inculta |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- loca inculta
- uncultivated districts.
in-cultus, a, um, adj.,
I. untilled, uncultivated (class.).
I. Lit.:
ager, Cic. Rosc. Com. 12, 33: via, with silvestris, neglected, id. Brut. 72, 259: quid incultius oppidis? id. Prov. Cons. 12, 29: incultae atque inhabitabiles regiones, id. N. D. 1, 10, 24: incultum et derelictum solum, id. Brut. 4, 16: caritas annonae ex incultis agris, Liv. 2, 34, 2.—II. Transf., undressed, unadorned, unpolished, neglected, rude (mostly poet.):
coma, uncombed, disordered, Ov. F. 3, 470: genae, disfigured, id. H. 8, 64: homo, ut vita, sic oratione durus, incultus, horridus, Cic. Brut. 31, 117: inculta atque rusticana parsimonia, id. Quint. 30: indocti incultique, without education, Sall. C. 2, 8: homines intonsi et inculti, Liv. 21, 32, 7: versus, unpolished, rude, Hor. Ep. 2, 1, 233: ingenium, uncultivated, id. ib. 1, 3, 22: Laestrygones, i. e. destitute of cultivation, savage, wild, Tib. 4, 1, 59.—Hence, adv.: incultē, in an uncultivated manner, roughly, rudely, uncouthly, inelegantly: inculte atque horride vivere, Cic. Quint. 18: incultius agitare, Sall. J. 20, 5: agere, id. ib. 89, 7: inculte horrideque dicere, Cic. Or. 9, 28: non inculte dicere, id. Brut. 28.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-cultus adj.
with comp, untilled, uncultivated: ager: solum: loca, S.—Plur n. as subst: culta ab incultis notare, L.—Wild, uncultivated: sentes, V.—Neglected, unpeopled, abandoned: via: quid incultius oppidis?—Undressed, unadorned, disordered, unpolished, neglected, rude: corpus: canities, V.: genae, disfigured, O.: homo vitā: indocti incultique, without education, S.: homines, L.: versūs, rude, H.: ingenium, H.
Origins
in- + cultus (perfect passive participle of colō).
Descendants
- Catalaninculte
- Englishincult
- Frenchinculte
- Romanianincultfrom French inculte
- Italianincolto
- Portugueseinculto
- Spanishinculto
In English words that came into English from incultus
- incultincultus