LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incultus1

incultus (feminine inculta, neuter incultum, comparative incultior)
Classical[ɪŋˈkʊɫ.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkul.tus]

Meaning

  1. adjectiveuntilled, uncultivated
  2. adjectiveneglected
  3. adjectiveunadorned, unpolished
    8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia 1.1.3

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincultusincultaincultum
genitiveincultīincultaeincultī
dativeincultōincultaeincultō
accusativeincultumincultamincultum
ablativeincultōincultāincultō
vocativeinculteincultaincultum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincultīincultaeinculta
genitiveincultōrumincultārumincultōrum
dativeincultīsincultīsincultīs
accusativeincultōsincultāsinculta
ablativeincultīsincultīsincultīs
vocativeincultīincultaeinculta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

loca inculta
uncultivated districts.

in-cultus, a, um, adj.,
I. untilled, uncultivated (class.).
I. Lit.: ager, Cic. Rosc. Com. 12, 33: via, with silvestris, neglected, id. Brut. 72, 259: quid incultius oppidis? id. Prov. Cons. 12, 29: incultae atque inhabitabiles regiones, id. N. D. 1, 10, 24: incultum et derelictum solum, id. Brut. 4, 16: caritas annonae ex incultis agris, Liv. 2, 34, 2.—
II. Transf., undressed, unadorned, unpolished, neglected, rude (mostly poet.): coma, uncombed, disordered, Ov. F. 3, 470: genae, disfigured, id. H. 8, 64: homo, ut vita, sic oratione durus, incultus, horridus, Cic. Brut. 31, 117: inculta atque rusticana parsimonia, id. Quint. 30: indocti incultique, without education, Sall. C. 2, 8: homines intonsi et inculti, Liv. 21, 32, 7: versus, unpolished, rude, Hor. Ep. 2, 1, 233: ingenium, uncultivated, id. ib. 1, 3, 22: Laestrygones, i. e. destitute of cultivation, savage, wild, Tib. 4, 1, 59.—Hence, adv.: incultē, in an uncultivated manner, roughly, rudely, uncouthly, inelegantly: inculte atque horride vivere, Cic. Quint. 18: incultius agitare, Sall. J. 20, 5: agere, id. ib. 89, 7: inculte horrideque dicere, Cic. Or. 9, 28: non inculte dicere, id. Brut. 28.

Origins

in- + cultus (perfect passive participle of colō).

Descendants
  • Catalaninculte
  • Englishincult
  • Frenchinculte
  • Romanianincultfrom French inculte
  • Italianincolto
  • Portugueseinculto
  • Spanishinculto

In English words that came into English from incultus

  • incultincultus
noun · masculinefourth declension
incultus2
incultus m (genitive incultūs)
Classical[ɪŋˈkʊɫ.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkul.tus]

Meaning

  1. masculinerarewant of cultivation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincultusincultūs
genitiveincultūsincultuum
dativeincultuīincultibus
accusativeincultumincultūs
ablativeincultūincultibus
vocativeincultusincultūs

in-cultus, ūs, m.,
I. want of cultivation or refinement (not in Cic. or Cæs.): incultu, tenebris, odore foeda ejus (Tulliani) facies est, Sall. C. 55, 4: ingenium incultu atque socordiā torpescere sinunt, id. J. 2, 4: honores desertos per incultum ac negligentiam, Liv. 42, 12, 7.

Origins

in- + cultus (“act or way of cultivating”, tu-derivation of colō).

Quick answers

What does incultus mean in Latin?
incultus, a adjective, means “untilled, uncultivated; neglected; unadorned, unpolished”.
How do you pronounce incultus?
In classical Latin, [ɪŋˈkʊɫ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkul.tus].