LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

incubus

incubus m (genitive incubī)
Classical[ˈɪŋ.kʊ.bʊs]Ecclesiastical[ˈiŋ.ku.bus]

Meaning

  1. Late Latinmasculinethe nightmare, incubus
    ...Siluanos et Panes, quos uulgo incubos uocant, inprobos saepe extitisse mulieribus et earum appetisse ac peregisse concubitum;...that sylvans and fauns, who are commonly called incubi, had often made wicked assaults upon women, and satisfied their lust upon them;354 CE – 430 CE, Aurelius Augustinus Hipponensis, De Civitate Dei 15.23
    Pilosi, qui Graece Panitae, Latine Incubi appellantur, sive Inui ab ineundo passim cum animalibus.556–636 CE, Isidore of Seville, Etymologiae 9

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincubusincubī
genitiveincubīincubōrum
dativeincubōincubīs
accusativeincubumincubōs
ablativeincubōincubīs
vocativeincubeincubī

in-cŭbus, i, m. id.,
I. the nightmare, incubus, Aug. Civ. Dei, 15, 23; Isid. Orig. 8, 11.

Origins

From incubō (“to lie upon, brood over, be a burden to”, verb) + -us (second-declension nominalizing suffix). An alternative formation to third-declension Classical incubō, incubōnis (“incubus, nightmare”, noun).

Descendants
  • Englishincubus
  • Frenchincube
  • GermanIncubus
  • Italianincubo
  • Portugueseíncubo
  • Romanianincub
  • Spanishíncubo
  • Dutchincubus
  • Russianинку́б

In English words that came into English from incubus

  • incubusincubus

Quick answers

What does incubus mean in Latin?
incubus, a noun, means “the nightmare, incubus”.
What is the genitive of incubus?
The genitive singular is incubī. incubus is masculine, second declension.
How do you pronounce incubus?
In classical Latin, [ˈɪŋ.kʊ.bʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiŋ.ku.bus].