noun · neutersecond declension
incrēmentum
incrēmentum n (genitive incrēmentī)
Meaning
- growth, development, increase, augmentation
- increment
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | incrēmentum | incrēmenta |
| genitive | incrēmentī | incrēmentōrum |
| dative | incrēmentō | incrēmentīs |
| accusative | incrēmentum | incrēmenta |
| ablative | incrēmentō | incrēmentīs |
| vocative | incrēmentum | incrēmenta |
incrēmentum, i, n. incresco,
I. growth, increase, augmentation (class.).
I. Lit., of plants and animals:
quid ego vitium satus, ortus, incrementa commemorem? Cic. Sen. 15, 52: ponendae sunt plantae majoris incrementi, Pall. Feb. 24, 7; 25, 22: parvi incrementi animalia, Col. 8, 15, 6 al. — B. Transf.
1. Concr., i. q. suboles, progeny or foster-child (poet.):
magnum Jovis, Verg. E. 4, 49; so of recruits: incremento novari, Curt. 5, 1, 23; cf. poet.: supponere vipereos dentes, populi incrementa futuri, Ov. M. 3, 103.—2. That which promotes growth (late Lat.):
alitudo (est) incrementum corporis, alimentum incrementum infantis, Fronto, p. 2198 P.—II. Trop., increase, augmentation, increment, addition:
summo bono afferre incrementum, Cic. Fin. 2, 27, 88: virtus tua semper in incremento erit, Curt. 9, 3: illis incrementis (dignitatis), fecit viam, Vell. 2, 51: injuriae, quarum in dies incremento bellum exarsit, Liv. 40, 58, 2: multitudinis, id. 21, 7, 3: existimatus initium et causa incrementorum patri fuisse, Suet. Vit. 3: magnorum praefectorum et ducum haec incrementa sunt et rudimenta, i. e. the young sons of persons of distinction, who grew up to be prefects and generals, Curt. 5, 1, 24: domus, additions to one's estate, Juv. 14, 259.— As a rhet. fig., an advancing from weaker to stronger expressions, an ascending towards a climax (Gr. αὔξησις), Quint. 8, 4, 3; id. ib. § 28.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incrēmentum ī, n
1 in+1 CER-, growth, increase, augmentation: vītium incrementa: multitudinis, L.—Fig., growth, increase: iniuriae, quarum incremento bellum exarsit, L.—An addition, increment: summo bono adferre incrementum: res tantis augescere incrementis, L.: incrementa renovari, reinforcement, Cu.: magnum Iovis, addition to the family (i. e. foster-child), V.: domūs, to an estate, Iu.—A training-school, discipline: ducum incrementa, Cu.
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin incrēmentum From incrēscō (“grow, swell, increase”) + -mentum.
Descendants
- Catalanincrement
- Englishincrement
- Frenchincrément
- Italianincremento
- Portugueseincremento
- Romanianincrement
- Spanishincremento
- Galicianincremento
- Irishincrimint
- Russianинкремент