adjectivethird-declension two-termination adjective
incrēdibilis
incrēdibilis (neuter incrēdibile, adverb incrēdibiliter)
Classical[ɪŋ.kreːˈdɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kreˈdiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationunbelievable, incredible
Num mē fefellit, Catilīna, nōn modo rēs tanta, tam atrōx, tamque incrēdibilis, vērum — id quod multō magis est admīrandum — diēs?
Was I mistaken, Catiline, in not only a matter so important, so atrocious, and so incredible, but also — that which must be admired all the more — the very day? (That is, Cicero had announced an open revolt by an accomplice of Catiline.)63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.7
Latīnē defined in Latin in our graded readers
unbelievable
incrēdibilis -e — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incrēdibilis | incrēdibilis | incrēdibile |
| genitive | incrēdibilis | incrēdibilis | incrēdibilis |
| dative | incrēdibilī | incrēdibilī | incrēdibilī |
| accusative | incrēdibilem | incrēdibilem | incrēdibile |
| ablative | incrēdibilī | incrēdibilī | incrēdibilī |
| vocative | incrēdibilis | incrēdibilis | incrēdibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incrēdibilēs | incrēdibilēs | incrēdibilia |
| genitive | incrēdibilium | incrēdibilium | incrēdibilium |
| dative | incrēdibilibus | incrēdibilibus | incrēdibilibus |
| accusative | incrēdibilīs incrēdibilēs | incrēdibilīs incrēdibilēs | incrēdibilia |
| ablative | incrēdibilibus | incrēdibilibus | incrēdibilibus |
| vocative | incrēdibilēs | incrēdibilēs | incrēdibilia |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- incredibile dictu est
- it sounds incredible.
incrēdĭbĭlis, e, adj. 2. in-credo.
I. Pass.
A. That cannot be believed, incredible, extraordinary, unparalleled (class.):
fides, Cic. Fam. 13, 54: quaedam et prope singularis et divina vis ingenii, id. Or. 1, 38, 172: voluptas, id. Cat. 1, 10: foedus sceleris, id. ib. 2, 4: furor, id. Sull. 27: rem facere incredibilem, id. Inv. 2, 13, 42: incredibilia probabilibus intexere, id. Part. 4, 12: incredibile est, it is incredible, id. Att. 13, 23, 3: praeter spem atque incredibile hoc mihi obtigit, unforeseen, Ter. Phorm. 2, 1, 9: incredibile est, quanta me molestia affecerit, Cic. Att. 15, 1, 1; so Quint. 1, 1, 32. —With inf.: incredibile est, a filio patrem occisum, Quint. 7, 2, 31: incredibilem in modum concursus fiunt, Cic. Att. 5, 16, 3: incredibile quantum coaluere, Just. 36, 2 fin.—With sup. in u (not in Cic.): incredibile memoratu est, quam facile coaluerint, Sall. C. 6, 2.— B. Not worthy of belief, or that is not believed (ante-class.), Plaut. Bacch. 4, 3, 3. —
II. Act., unbelieving, incredulous (post-class.):
incredibiles cogentur credere, App. Trim. p. 93, 25.— Hence, adv.: incrēdĭbĭlĭter, incredibly, extraordinarily (class.): quibus ego incredibiliter delector, Cic. de Sen. 15, 51: consentire, id. Phil. 1, 15, 36: pertimuit, id. Att. 8, 7, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-crēdibilis e, adj.,
not to be believed, incredible, beyond belief, extraordinary, unparalleled: lenitas, Cs.: res: rerum fama, V.: incredibile hoc mi obtigit, T.: incredibile est, quam multa fuerint: incredibili modo, H.: incredibile memoratu est, quam, etc., S.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincrēdibilis
Latin crēdibilis Latin incrēdibilis From in- + crēdibilis.
Descendants
- Catalanincreïble
- Englishincredible
- Frenchincrédible
- Frenchincroyable
- Italianincredibile
- Italianincredevole
- Portugueseincrível
- Romanianincredibil
- Spanishincreíble
- Asturianincreíble
In English words that came into English from incrēdibilis
- incredibleincrēdibilis
- incredibilityincredibilitas