LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

incrassō

incrassō (present infinitive incrassāre, perfect active incrassāvī, supine incrassātum)
Classical[ɪŋˈkras.soː]Ecclesiastical[iŋˈkras.so]

Meaning

  1. to fatten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incrassōincrassābamincrassābōincrassāvīincrassāveramincrassāverō
incrassārō
2nd sg.incrassāsincrassābāsincrassābisincrassāvistī
incrassāstī
incrassāverās
incrassārās
incrassāveris
3rd sg.incrassatincrassābatincrassābitincrassāvitincrassāverat
incrassārat
incrassāverit
incrassārit
1st pl.incrassāmusincrassābāmusincrassābimusincrassāvimusincrassāverāmusincrassāverimus
incrassārimus
2nd pl.incrassātisincrassābātisincrassābitisincrassāvistis
incrassāstis
incrassāverātis
incrassārātis
incrassāveritis
incrassāritis
3rd pl.incrassantincrassābantincrassābuntincrassāvērunt
incrassāvēre, incrassārunt
incrassāverant
incrassārant
incrassāverint
incrassārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incrassemincrassāremincrassāverim
incrassārim
incrassāvissem
incrassāssem
2nd sg.incrassēsincrassārēsincrassāverīsincrassāvissēs
incrassāssēs
3rd sg.incrassetincrassāretincrassāverit
incrassārit
incrassāvisset
incrassāsset
1st pl.incrassēmusincrassārēmusincrassāverīmus
incrassārīmus
incrassāvissēmus
incrassāssēmus
2nd pl.incrassētisincrassārētisincrassāverītis
incrassārītis
incrassāvissētis
incrassāssētis
3rd pl.incrassentincrassārentincrassāverint
incrassārint
incrassāvissent
incrassāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incrassorincrassābarincrassābor
2nd sg.incrassāris
incrassāre
incrassābāris
incrassābāre
incrassāberis
incrassābere
3rd sg.incrassāturincrassābāturincrassābitur
1st pl.incrassāmurincrassābāmurincrassābimur
2nd pl.incrassāminīincrassābāminīincrassābiminī
3rd pl.incrassanturincrassābanturincrassābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incrasserincrassārer
2nd sg.incrassēris
incrassēre
incrassārēris
incrassārēre
3rd sg.incrassēturincrassārētur
1st pl.incrassēmurincrassārēmur
2nd pl.incrassēminīincrassārēminī
3rd pl.incrassenturincrassārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incrassāincrassāre
pres. 2nd pl.incrassāteincrassāminī
fut. 2nd sg.incrassātōincrassātor
fut. 3rd sg.incrassātōincrassātor
fut. 2nd pl.incrassātōte—
fut. 3rd pl.incrassantōincrassantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincrassāreincrassārī
perfect infinitiveincrassāvisse
incrassāsse
incrassātum esse
future infinitiveincrassātūrum esseincrassātum īrī
present participleincrassāns—
perfect participle—incrassātus
incrassāta, incrassātā, incrassātae, incrassātam, incrassātārum, incrassātās, incrassātī, incrassātōrum, incrassātōs
future participleincrassātūrus
incrassātūra, incrassātūrā, incrassātūrae, incrassātūram, incrassātūrārum, incrassātūrās, incrassātūre, incrassātūrī, incrassātūrīs, incrassātūrō, incrassātūrōrum, incrassātūrōs, incrassātūrum
incrassandus
incrassanda, incrassandā, incrassandae, incrassandam, incrassandārum, incrassandās, incrassande, incrassandīs, incrassandōrum, incrassandōs
gerundincrassandī, incrassandō, incrassandumsupineincrassātum, incrassātū

in-crasso, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make thick or stout (post-class.; used mostly in the part.), Tert. adv. Psych. 6.—Hence, in-crassātus, a, um, P. a., made stout, fattened, Tert. adv. Marc. 3, 6; id. Jejun. 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincrassō

Latin crassus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin incrassō From in- + crassus + -ō.

Descendants
  • Englishincrassate
  • Portugueseincrassar

Quick answers

What does incrassō mean in Latin?
incrassō, a verb, means “to fatten”.
What are the principal parts of incrassō?
incrassō, incrassāre, incrassāvī, incrassātum (first conjugation).
How do you pronounce incrassō?
In classical Latin, [ɪŋˈkras.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkras.so].
Where does incrassō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin incrassō.