adjectivethird-declension two-termination adjective
incorruptibilis
incorruptibilis (neuter incorruptibile)
Classical[ɪŋ.kɔr.rʊpˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kor.rupˈtiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationincorruptible, imperishable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incorruptibilis | incorruptibilis | incorruptibile |
| genitive | incorruptibilis | incorruptibilis | incorruptibilis |
| dative | incorruptibilī | incorruptibilī | incorruptibilī |
| accusative | incorruptibilem | incorruptibilem | incorruptibile |
| ablative | incorruptibilī | incorruptibilī | incorruptibilī |
| vocative | incorruptibilis | incorruptibilis | incorruptibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incorruptibilēs | incorruptibilēs | incorruptibilia |
| genitive | incorruptibilium | incorruptibilium | incorruptibilium |
| dative | incorruptibilibus | incorruptibilibus | incorruptibilibus |
| accusative | incorruptibilīs incorruptibilēs | incorruptibilīs incorruptibilēs | incorruptibilia |
| ablative | incorruptibilibus | incorruptibilibus | incorruptibilibus |
| vocative | incorruptibilēs | incorruptibilēs | incorruptibilia |
in-corruptĭbĭlis (inconrupt-), e, adj.,
I. imperishable, incorruptible (eccl. Lat.), Lact. 1, 3; Tert. de Anim. 50. — * Adv.: incorruptĭbĭlĭter, imperishably, Aug. Conf. 3, 2.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincorruptibilis
Latin corruptibilis Latin incorruptibilis From in- + corruptibilis.