LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

incorruptibilis

incorruptibilis (neuter incorruptibile)
Classical[ɪŋ.kɔr.rʊpˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[iŋ.kor.rupˈtiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationincorruptible, imperishable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincorruptibilisincorruptibilisincorruptibile
genitiveincorruptibilisincorruptibilisincorruptibilis
dativeincorruptibilīincorruptibilīincorruptibilī
accusativeincorruptibilemincorruptibilemincorruptibile
ablativeincorruptibilīincorruptibilīincorruptibilī
vocativeincorruptibilisincorruptibilisincorruptibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincorruptibilēsincorruptibilēsincorruptibilia
genitiveincorruptibiliumincorruptibiliumincorruptibilium
dativeincorruptibilibusincorruptibilibusincorruptibilibus
accusativeincorruptibilīs
incorruptibilēs
incorruptibilīs
incorruptibilēs
incorruptibilia
ablativeincorruptibilibusincorruptibilibusincorruptibilibus
vocativeincorruptibilēsincorruptibilēsincorruptibilia

in-corruptĭbĭlis (inconrupt-), e, adj.,
I. imperishable, incorruptible (eccl. Lat.), Lact. 1, 3; Tert. de Anim. 50. — * Adv.: incorruptĭbĭlĭter, imperishably, Aug. Conf. 3, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincorruptibilis

Latin corruptibilis Latin incorruptibilis From in- + corruptibilis.

Quick answers

What does incorruptibilis mean in Latin?
incorruptibilis, a adjective, means “incorruptible, imperishable”.
How do you pronounce incorruptibilis?
In classical Latin, [ɪŋ.kɔr.rʊpˈtɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kor.rupˈtiː.bi.lis].
Where does incorruptibilis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incorruptibilis.