verbfirst conjugation
incorporō
incorporō (present infinitive incorporāre, perfect active incorporāvī, supine incorporātum)
Classical[ɪŋˈkɔr.pɔ.roː]Ecclesiastical[iŋˈkɔr.po.ro]
Meaning
- to embody
- to incorporate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incorporō | incorporābam | incorporābō | incorporāvī | incorporāveram | incorporāverō incorporārō |
| 2nd sg. | incorporās | incorporābās | incorporābis | incorporāvistī incorporāstī | incorporāverās incorporārās | incorporāveris |
| 3rd sg. | incorporat | incorporābat | incorporābit | incorporāvit | incorporāverat incorporārat | incorporāverit incorporārit |
| 1st pl. | incorporāmus | incorporābāmus | incorporābimus | incorporāvimus | incorporāverāmus | incorporāverimus incorporārimus |
| 2nd pl. | incorporātis | incorporābātis | incorporābitis | incorporāvistis incorporāstis | incorporāverātis incorporārātis | incorporāveritis incorporāritis |
| 3rd pl. | incorporant | incorporābant | incorporābunt | incorporāvērunt incorporāvēre, incorporārunt | incorporāverant incorporārant | incorporāverint incorporārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | incorporem | incorporārem | incorporāverim incorporārim | incorporāvissem incorporāssem |
| 2nd sg. | incorporēs | incorporārēs | incorporāverīs | incorporāvissēs incorporāssēs |
| 3rd sg. | incorporet | incorporāret | incorporāverit incorporārit | incorporāvisset incorporāsset |
| 1st pl. | incorporēmus | incorporārēmus | incorporāverīmus incorporārīmus | incorporāvissēmus incorporāssēmus |
| 2nd pl. | incorporētis | incorporārētis | incorporāverītis incorporārītis | incorporāvissētis incorporāssētis |
| 3rd pl. | incorporent | incorporārent | incorporāverint incorporārint | incorporāvissent incorporāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | incorporor | incorporābar | incorporābor |
| 2nd sg. | incorporāris incorporāre | incorporābāris incorporābāre | incorporāberis incorporābere |
| 3rd sg. | incorporātur | incorporābātur | incorporābitur |
| 1st pl. | incorporāmur | incorporābāmur | incorporābimur |
| 2nd pl. | incorporāminī | incorporābāminī | incorporābiminī |
| 3rd pl. | incorporantur | incorporābantur | incorporābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | incorporer | incorporārer |
| 2nd sg. | incorporēris incorporēre | incorporārēris incorporārēre |
| 3rd sg. | incorporētur | incorporārētur |
| 1st pl. | incorporēmur | incorporārēmur |
| 2nd pl. | incorporēminī | incorporārēminī |
| 3rd pl. | incorporentur | incorporārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | incorporā | incorporāre |
| pres. 2nd pl. | incorporāte | incorporāminī |
| fut. 2nd sg. | incorporātō | incorporātor |
| fut. 3rd sg. | incorporātō | incorporātor |
| fut. 2nd pl. | incorporātōte | — |
| fut. 3rd pl. | incorporantō | incorporantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | incorporāre | incorporārī |
| perfect infinitive | incorporāvisse incorporāsse | incorporātum esse |
| future infinitive | incorporātūrum esse | incorporātum īrī |
| present participle | incorporāns | — |
| perfect participle | — | incorporātus incorporāta, incorporātā, incorporātae, incorporātam, incorporātārum, incorporātās, incorporātī, incorporātōrum, incorporātōs |
| future participle | incorporātūrus incorporātūra, incorporātūrā, incorporātūrae, incorporātūram, incorporātūrārum, incorporātūrās, incorporātūre, incorporātūrī, incorporātūrīs, incorporātūrō, incorporātūrōrum, incorporātūrōs, incorporātūrum | incorporandus incorporanda, incorporandā, incorporandae, incorporandam, incorporandārum, incorporandās, incorporande, incorporandīs, incorporandōrum, incorporandōs |
gerundincorporandī, incorporandō, incorporandumsupineincorporātum, incorporātū
in-corpŏro, āvi, ātum, 1, v. a. (postclass.).
I. To fasten or mark in or upon a body.
A. Lit.:
variae animalium effigies incorporantur, Sol. 22, 20. — B. Trop., to incorporate: sibi, with itself (of the church), Aug. Doctr. Christi, 2, 6, 7 init.—
II. To provide with a body, to embody, incorporate:
incorporatus, Prud. Cath. 12, 80.—III. Esp., transf., to incorporate with the public funds, pay into the treasury:
eorum bonorum, quae ad fiscum pertinere dicuntur, si controversia moveatur, ante sententiam nec obsignari nec incorporari possunt, Ulp. Fragm. de Jure Fisc. 14 Huschke.—Hence, incorpŏrātus, a, um, P. a., embodied, incorporate: divellere, Aug. Ep. 34, 5.Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinincorporō
Proto-Indo-European *krep-der. Proto-Italic *korpos Latin corpus, corporis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin corporō Latin incorporō From in- + corporō (“to make into a body”).
Descendants
- Catalanincorporar
- Englishincorporate
- Frenchincorporer
- Italianincorporare
- Portugueseincorporar
- Romanianîncorpora
- Spanishincorporar
- Galicianincorporar
In English words that came into English from incorporō
- incorporateincorporātus
- incorporationincorporatio