adjectivefirst/second-declension adjective
incorporeus
incorporeus (feminine incorporea, neuter incorporeum)
Classical[ɪŋ.kɔrˈpɔ.re.ʊs]Ecclesiastical[iŋ.korˈpɔː.re.us]
Meaning
- adjectiveincorporeal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incorporeus | incorporea | incorporeum |
| genitive | incorporeī | incorporeae | incorporeī |
| dative | incorporeō | incorporeae | incorporeō |
| accusative | incorporeum | incorpoream | incorporeum |
| ablative | incorporeō | incorporeā | incorporeō |
| vocative | incorporee | incorporea | incorporeum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incorporeī | incorporeae | incorporea |
| genitive | incorporeōrum | incorporeārum | incorporeōrum |
| dative | incorporeīs | incorporeīs | incorporeīs |
| accusative | incorporeōs | incorporeās | incorporea |
| ablative | incorporeīs | incorporeīs | incorporeīs |
| vocative | incorporeī | incorporeae | incorporea |
incorpŏrĕus, a, um, adj. 2. in-corpus,
I. incorporeal (post-class.): corpusne sit vox an incorporeum: hoc enim vocabulum quidam finxerunt proinde quod Graece dicitur ἀσώματον, Gell. 5, 15, 1; Macr. S. 7, 15.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincorporeus
Latin corporeus Latin incorporeus From in- + corporeus.
Descendants
- Catalanincorpori
- Italianincorporeo
- Portugueseincorpóreo
- Spanishincorpóreo
- Galicianincorpóreo
In English words that came into English from incorporeus
- incorporealincorporeus